صرف نظامی یا انتظامی بودن متهم موجب ایجاب صلاحیت دادسرای نظامی نیست؛ بلکه ارتباط رفتار مجرمانه متهم با وظیفه خاص نظامی یا انتظامی وی جزء لوازم ایجاد صلاحیت دادسرای نظامی است.
رای خلاصه جریان پرونده
دادیار شعبه 2 دادسرای عمومی و انقلاب و دادیار شعبه اول دادسرای نظامی در مورد اتهام ستوان سوم ب.ق. دایر بر ورود به عنف به منزل غیر و تهدید با سلاح و اهانت اختلاف در صلاحیت کرده اند. دادیار شعبه 2 دادسرای عمومی و انقلاب به جهت نظامی بودن متهم از خود نفی صلاحیت کرده است. دادیار شعبه اول دادسرای نظامی صرف نظامی یا انتظامی بودن متهم را موجب ایجاب صلاحیت دادسرای نظامی دانسته بلکه ارتباط رفتار مجرمانه متهم با وظیفه خاص نظامی یا انتظامی وی را جزء لوازم حصول صلاحیت خود دانسته؛ در حالی که متهم در ساعات فراغت و حتی خارج از حوزه انتظامی محل خدمت (محل خدمت وی لاهیجان است) در مظان اتهام قرار گرفته صلاحیت رسیدگی خود را نفی کرده است. با حدوث اختلاف نظر بین دو مرجع پرونده به دفتر دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است.
رای شعبه دیوان عالی کشور
با توجه به اینکه اتهام متهم ارتباطی به وظیفه خاص انتظامی وی نداشته است و جرم عمومی تلقی می شود و نیز صلاحیت عام مراجع دادگستری با تایید نظریه دادیار شعبه اول دادسرای نظامی گیلان مبنی بر صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب اختلاف حادث شده را رفع و حل می نماید. رییس شعبه 32 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون فرج اللهی ـ قایم مقامی