به دلالت دادنامه شماره 9000175ـ7/3/90 صادره از شعبه اول دادگاه نظامی سربازان وظیفه 1ـ ع.الف. فرزند ن. به اتهام: مخفی نمودن هفت فشنگ جنگی و یک عدد فشنگ مشقی از میدان رزمایش 2ـ م.ح. فرزند ع. به اتهام مخفی کردن یک عدد فشنگ دوشکا و معاونت در مخفی کردن فشنگ توسط ردیف اول 3ـ ب.م. فرزند م. به اتهام معاونت در مخفی کردن فشنگ تحت پیگرد قرار گرفته و پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست پرونده جهت رسیدگی و اصدار رای به شعبه اول دادگاه نظامی ارجاع و شعبه مرجوع الیه پس از تشکیل جلسه و اخذ و استماع دفاعیات متهمین ختم رسیدگی را اعلام و به شرح استدلال مقید در دادنامه صدرالذکر مجرمیت ردیف اول و دوم را حسب اقرار صریح آنان در حد مخفی نمودن فشنگ احراز و مستندا به ماده 80
قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح و رعایت مواد 5 و 9 قانون یاد شده و اعمال ماده 22
قانون مجازات اسلامی و ارفاق در حق آنان هر کدام را به ده میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس محکوم و ردیف دوم و سوم (م.ح. و ب.م.) را از اتهام معاونت در مخفی نمودن فشنگ تبریه کرده است.رای قابل تجدیدنظر در دیوان عالی کشور اعلام و آقای معاون دادستان در ذیل رای صادره پس از ابلاغ مراتب اعتراض خود را نسبت به حکم برایت اعلام و پرونده را به ضمیمه لایحه اعتراضی به دیوان عالی کشور ارسال و رسیدگی پس از وصول و ثبت به کلاسه فوق به این شعبه محول شده است. ماحصل اوراق پرونده گویای این حقیقت است که سرباز وظیفه «ع.الف.»; حسب اقرار صریحش در بازپرسی دادسرای نظامی تعداد هفت عدد گلوله جنگی و یک عدد گلوله مشقی از سهمیه خود برای تیراندازی در میدان تیر برداشته و به منزل برده است. در ادامه در توضیحات تکمیلی خود اعلام کرده که من با یک سرباز به نام ب.(م.) از سربازان موزیک صحبت کردم که فشنگ ها را م.ح. ببرد بیرون. چون ب. در دژبانی بود و او را می شناختند. م.ح. را بازرسی نکردند م. فشنگ ها را برد در بیرون از پادگان مخفی کرد. بعد نشانی آن را به من گفت و من برداشتم. م. گفت: فشنگ ها را می برم بیرون ولی یکی از آن ها را بر می دارم.متهم م.ح. در بازجویی دادسرا به صراحت اظهارات متهم الف. را عینا تایید کرده است و اضافه نموده که سرباز ب.م. در دژبانی در بردن مهمات به بیرون از پادگان همکاری کرده است. (نام برده که عملا و به طور اجرایی اقدام به بردن و خروج فشنگ ها از پادگان و سپس اختفای آن ها نموده است به اشتباه به عنوان معاونت تفهیم شده است عضو ممیز). متهم ب.م. نیز اتهام معاونت (از طریق نادیده انگاشتن موضوع خروج فشنگ از پادگان) را پذیرفته است و صراحتا علت عدم بازرسی سرباز وظیفه م.ح. را این گونه عنوان کرده «به علت خوبی و لطفی که سرباز وظیفه الف. در روز اول ورود بنده به یگان کرد می خواستم خوبی او را جبران کنم...»; و در آخر هم از کار خود اظهار پشیمانی نموده است. متهمین یاد شده نیز در جلسه دادگاه نظامی به صراحت کماکان به جرم خویش اقرار و اعتراف نموده اند و دادگاه آخرین دفاع را از متهمین من جمله ب.م. اخذ و استماع نموده است. با ختم جلسه دادرسی علی رغم اینکه متهم ردیف سوم ب.م. به جرم معاونت در اختفاء فشنگ ها صراحتا اعتراف نموده به موجب دادنامه صدرالاشاره تبریه شده است. پرونده بیش از این حکایتی ندارد و به شرح آتی اظهارنظر و اصدار رای می شود.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای صابر عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای جعفرزاده دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر «اتخاذ تصمیم شایسته و قانونی دارم»; مشاوره نموده چنین رای می دهد: