در خصوص دادخواست خانم ز.ح. به طرفیت اداره
ثبت احوال شهرستان ساری به خواسته تغییر نام از ز. به ن. به استناد شهادت شهود خلاصتا خواهان اظهار داشته: «در سطح اجتماع با نام ن. شهرت داشته و داشتن نام متفاوت از سند سجلی برای نامبرده مشکلاتی فراهم نموده.» خوانده طی لایحه ای دفاع نموده: «نام ز. از اسامی متداول و سند سجلی از جمله اسناد رسمی است.» نظر به این که: 1-شهود کتبی تعرفه شده از ناحیه خواهان بر صحت ادعای وی ادای گواهی نموده اند؛ 2- هر چند حسب مقررات قانون
ثبت احوال انتخاب نام در اوان طفولیت از حقوق و حتی وظایف والدین است ولی داشتن چنین حق و یا تکلیفی منافاتی با تغییر نام توسط شخص در زمان کبر نداشته و شخص می تواند هرگاه نام منتخب را مورد دلخواه ندانسته آن را تغییر دهد؛ 3-اصولا نام جزو شخصیت افراد و از ارکان تشکیل دهنده آن می باشد و هر گاه شخص ذی شعور خللی در ارکان شخصیتی خود احساس نماید عقلا و منطقا باید این حق را داشته باشد که نسبت به تغییر آن و قوام شخصیت بر اساس دلخواه عمل نماید؛ 4-نام جزو حقوق اجتماعی افراد بوده که اصل 20 قانون اساسی آن را به رسمیت شناخته و تغییر آن اعمال حق اجتماعی است؛ 5- داشتن نامی متفاوت از سند سجلی مشکلاتی را برای شخص با داشتن نام مستعار در سطح اجتماع فراهم و در زمان مخاطب قرار گرفتن چه بسا باعث عدم شناسایی گردد؛ لذا دعوی را ثابت تشخیص و مستندا به ماده 8 قانون
ثبت احوال و
رای وحدت رویه 224 مورخ 1349/7/8 دیوان محترم عالی کشور حکم به محکومیت اداره خوانده به تغییر نام خواهان از ز. به ن. با حفظ سایر مشخصات صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه 126 عمومی حقوقی تهران - یعقوبی محمودآبادی