آقای (ن. س.) با وکالت آقای (الف. ر.) و خانم (ل. ب.) وجه چک 760398- 3/11/83 به مبلغ (000/000/166) ریال را از خوانده (ر. غ.) به انضمام خسارات دادرسی و تاخیر تادیه مطالبه کرده خوانده دفاع نموده است که وجه چک را بدهکار است و پرداخت
خسارت تاخیر تادیه را قبول ندارد زیرا از پرداخت آن امتناع نکرده بلکه ]خواهان[ به علت طرح دعوی علیه وی خودش از دریافت وجه چک امتناع کرده حتی با ارسال اظهارنامه شماره 16414 نیز که در تاریخ 13/8/87 به خواهان ابلاغ شده از دریافت وجه چک خودداری نموده است دادگاه با عنایت به مفاد دادخواست وجود
اصل چک در ید خواهان دعوی ایشان را در اصل وجه چک با لحاظ اقرار خوانده ثابت دانسته و به استناد ماده 198 قانون آیین دادرسی در امور مدنی و مواد 310 و 313
قانون صدور چک خوانده را پرداخت اصل خواسته در حق خواهان محکوم می نماید. این رای حضوری با توجه به اقرار خوانده قطعی است و اما در مورد هزینه های دادرسی و حق الوکاله و تاخیر تادیه چون خواهان با وجود ابلاغ اظهارنامه از سوی خوانده نیز اقدام به دریافت وجه چک نکرده و قبل از تاریخ ابلاغ اظهارنامه (13/8/87) نیز چون موضوع مسبوق به اختلاف حقوقی طرفین بوده لذا امتناع خوانده از
پرداخت وجه چک در محدوده مقررات ماده 522 قانون آیین دادرسی در امور مدنی محرز نمی باشد و با این وصف حقوقی پس از مراجعه به بانک و صدور گواهی عدم
پرداخت وجه چک از تاریخ 4/11/83 با اختیار و اراده خود نسبت به دریافت وجه چک اقدام نکرده و اقامه دعوی نیز نکرده است که این امر اقدام علیه خود محسوب می شود خوانده مسیولیتی در
خسارت تاخیر تادیه و هزینه های دادرسی ندارد چون بدون طرح دعوی نیز وجه چک قابل دریافت بوده و ارسال و ابلاغ اظهارنامه موید این امر می باشد بنا به مراتب این قسمت از خواسته را غیر وارد تشخیص و به موجب مستفاد از مواد 197 515 و 522 قانون آیین دادرسی در امور مدنی به لحاظ عدم تقصیر و عدم امتناع خوانده در
پرداخت وجه چک رای به بی حقی خواهان در مورد هزینه های وکالت و
خسارت تاخیر تادیه صادر و اعلام می شود. این رای حضوری و ظرف بیست روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. ضمنا چون خوانده وجه چک را با قبض شماره 01012158- 8/3/90 به حساب سپرده دادگستری تودیع نموده است محکوم له می تواند جهت دریافت آن به دفتر دادگاه مراجعه نماید.
دادرس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی تهران- احمدی