آقای ح. به اتهام ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از بی احتیاطی در امر رانندگی نسبت به خانم ص. تحت تعقیب قرارگرفته و به موجب دادنامه شماره 600064 – 1392/01/31 شعبه 1125 دادگاه عمومی جزایی مجتمع قضایی.. . و مستندا به مواد مربوط به دیات و ماده 717
قانون مجازات اسلامی و بند 1 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین به مجازات پرداخت دیه و صدمات وارده به مصدوم و دو میلیون ریال جزای نقدی در حق دولت محکوم گردیده است و به موجب دادنامه شماره 602- 1393/05/14 شعبه 39 دادگاه تجدیدنظر استان.. . رای صادره تایید و قطعیت یافته است. محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که: 1- یکی از امارات قضایی نظریات تکمیلی پزشکی قانونی است و هنوز نظریه تکمیلی در خصوص حادثه به دادگاه اعلام نشده و درخواست از اولیاء متوفی جهت ارجاع به کمیسیون پزشکی بی نتیجه بوده و از تحویل کلیشه های عکس برداری شده روز حادثه و دفترچه بیمه متوفی خودداری نموده اند و قبل از اعلام نظر کمیسیون پزشکی رای قطعی صادرشده است. 2- این جانب زمان شکستگی های مذکور را مربوط به روز واقعه نمی دانم زیرا متوفی همسایه چهل ساله این جانب و فردی سالخورده (85 ساله) با پوکی استخوان بوده و گواهی همسایگان دلیل بر این ادعاست زیرا شکستگی های التیام یافته ای طی سالیان گذشته داشته است و فرزند متوفی که کارمند قوه قضاییه است کلیشه های عکس برداری از اقوام نامبرده را به پزشکی قانونی آورده بودند لکن کلیشه هایی که این جانب در روز حادثه در بیمارستان.. . تهیه کرده و دکتر وی را به علت عدم شکستگی در حضور فرزندش مرخص نموده و کلیشه ها را با خود به منزل برده بودند و به کمیسیون پزشکی ارایه نمی نمایند. لذا مستندا به ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است و پرونده در مورخ 1393/02/09 به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید: