به موجب دادنامه شماره 0717–1392/05/23 صادره از شعبه 11 دادگاه تجدیدنظر استان.. . آقای م.س. به استناد اعلام گذشت شاکی تقاضای تخفیف در مجازات را نموده است. دادگاه مجازات حبس مشارالیه را به 7 سال تخفیف و تبدیل نموده است. نسبت به دادنامه یاد شده درخواست اعاده دادرسی شده و شعبه 38 دیوان عالی کشور برابر دادنامه شماره 234–1392/12/14 مورد پذیرش قرار گرفته و پرونده جهت رسیدگی به شعبه هم عرض دادگاه تجدید شعبه 12 ارجاع گردیده است. شعبه یاد شده برابر دادنامه شماره 278–1393/02/29 با اعلام این که در قانون مجازات اسلامی 1392 مدت مجازات تکمیلی بیش از دو سال نیست بنابراین مجازات تبعید را به یک سال تقلیل و تخفیف داده است. و در خصوص تخفیف مجازات حبس دادگاه وی را مستحق ندانسته و درخواستش را رد نموده است. متقاضی درخواست اعاده دادرسی نسبت به رای مذکور نموده و اظهارداشته: اینجانب به اتهام
سرقت مسلحانه مدت شش سال است در ندامتگاه مرکزی شهرستان.. . تحمل کیفر می نمایم. هیچ گونه اطلاع و نقش و حضور در ماجرای
سرقت مسلحانه خودرو نداشته و اطلاع از سرقتی بودن آن نیز نداشتم.
هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر: «تقاضای اتخاذ تصمیم شایسته دارم.» دادنامه شماره 278–1393/02/29 تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: