آقای الف.الف. به اتهام معاونت در تبانی برای بردن مال غیر و خرید و فروش و ثبت ملک غیر(کلاهبرداری) تحت تعقیب قرارگرفته و به موجب دادنامه شماره 562-1392/06/13 شعبه 120 دادگاه عمومی جزایی.. . از اتهام انتسابی تبریه می گردد. رای صادره به موجب دادنامه شماره 413-1391/04/10 شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان.. . نقض و اعتراض پذیرفته شده است و پس از استعلام از واحد مربوطه در وزارت امور خارجه جعلی بودن سند را احراز نموده از طرفی دادگاه بدوی جعلی بودن
قرارداد اولیه را احراز نموده است و اتهام متهمین اصلی بر
جعل سند و اتهام متقاضی را مبنی بر معاونت در تنظیم مبایعه نامه محقق دانسته و فعل مرتکبین را منطبق با ماده اول قانون مجازات راجع به انتقال مال غیر مصوب سال 1308 و از حیث مجازات با ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین اختلاس و ارتشاء و
کلاهبرداری هرکدام را به تحمل سه سال حبس تعزیری و رد مال(ضمن ابطال سند تنظیمی) محکوم نموده و رای صادره قطعی تلقی شده است. محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که این جانب اصیل نبوده ام طرف دعوی و شکایت نبوده ام ثمن معامله را دریافت نمودم و به آقای ه. تحویل دادم و ایشان نیز به خریدار مسترد نموده است. دادگاه اتهام معاونت را تفهیم نموده ولی به اتهام مشارکت محکوم کرده است و اگر اتهام مشارکت تفهیم اتهام می نمود دفاع مقتضی و متناسب صورت می پذیرفت. نهایتا با توجه به شقوق 1 و 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است که پرونده در مورخ 1392/12/07 به این شعبه ارجاع گردیده است. پس از وصول پرونده لایحه ای توسط متقاضی تقدیم شده که با دستور ریاست محترم شعبه ضمیمه پرونده گردیده و طی آن مطالب قبلی را تکرار نموده و اضافه کرده
وراث در جریان مسایل بوده اند و اماره ای مبنی بر مباشرت در
کلاهبرداری وجود ندارد تقاضای پذیرش اعاده دادرسی را نموده وکالت نامه از بعضی
ورثه را ضمیمه کرده است.