رای قضایی شماره 9309970925201144

رای قضایی شماره 9309970925201144

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970925201144


شماره دادنامه قطعی:
9309970925201144

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/04/01

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی

پیام رای:
بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی ولو مقدمه ارتکاب لواط باشد مصداق بزه آدم ربایی نیست.

رای خلاصه جریان پرونده
به دلالت دادنامه شماره 600288-1392/03/20 شعبه 120 دادگاه عمومی جزایی به اتهام شرکت در آدم ربایی ( حسب شکایت آقای الف.ج. ) مضافا م.ع. به اتهام شرب خمر و الف.خ. به اتهام ایراد ضرب عمدی تحت پیگرد قرارگرفته و دادگاه با توجه به اینکه شاکی به همراه دوستش ب.ج. به محل اجتماع متهمین واردشده و متهمین نام­برده را در همان محل باغ به زور و اکراه بوده و با وی تفخیذ انجام داده اند که حکم تفخیذ صادر و اجرا گردیده و عنصر مادی بزه شرکت در آدم ربایی که همانا ربایش می باشد منتفی است. در خصوص اتهام شرکت در آدم ربایی حکم برایت صادره و الف.خ. را از حیث ایراد ضرب به پرداخت دیه و م.ع. را از حیث اتهام شرب خمر به تحمل 80 ضربه تازیانه محکوم نموده است. در پی تجدیدنظرخواهی شاکی شعبه 23 دادگاه تجدیدنظر استان متهمین مذکور را با توجه به محتویات پرونده و اظهارات مطلعین آقایان ب. و و.ج. - اظهارات آقایان م.ع. و الف.خ. در جریان تحقیقات مقدماتی که دلالت بر مشارکت آنان در بردن تجدیدنظر خواه به زور و اکراه به داخل باغ و انجام عمل شنیع لواط با او دارد ضمن نقض حکم برایت دادگاه بدوی و انطباق عمل مشارالیهم یا ماده 621 قانون مجازات اسلامی م.ع. و الف.خ. را به تحمل 15 سال حبس تعزیری و الف.ز. و م.ش. را با توجه به میزان مداخله آنان به تحمل هفت سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم و در سایر موارد با رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و قطعی نموده است. اینک آقای م.ع. با تقدیم لایحه ای مفصل به دیوان عالی کشور به وکالت از محکومین که حین المشاوره قرایت خواهد شد. اجمالا با اشاره به اینکه شاکی برخلاف اینکه در دادنامه فرد کمتر از 15 سال معرفی شده در زمان وقوع بزه 19 ساله بوده و در مراحل تحقیق و دادرسی از اظهارات ضد و نقیض نتیجه گیری کرده که شاکی با میل و رغبت و تمایل قلبی در جمع رفقای خود ازجمله موکلین حاضر گردیده و آدم ربایی منتفی است و هیچ گونه زور و اجبار و تهدید و ضرب و شتم در بین نبوده و موضوع ربایش شاکی با وسیله نقلیه منتفی بوده و حتی به فرض ثبوت نمی توانسته بیش از یک مرتکب داشته باشد مستند به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی شده و پرونده امر بعد از ثبت دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرارگرفته است ضمنا اصل پرونده محاکماتی نیز مطالبه و محتوای آن مورد بررسی واقع شده است. هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای قایم مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 801591-1392/11/28 مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه دیوان عالی کشور
با عنایت به اوراق و محتوای پرونده محاکماتی پیوست به ویژه اظهارات شاکی پرونده آقای الف.ج. که دلالت دارد آقایان الف.خ. و م.ع. وی را از موتور پیاده و چند متر آن طرف به داخل باغ برده سپس الف.ز. و م.ش. به جمع آنان اضافه شده اند و از نقطه نظر عرفی و معنی و مفهوم ربایش مدنظر قانون گذار وضع موجود آدم ربایی تلقی نمی گردد بلکه این مقدار جابجایی مقدمه ارتکاب بزه لواط بوده که اقتضاء پنهان کاری هم داشته است قطع نظر از این­که ایراد اتهام شرکت در آدم ربایی به استثناء الف.خ. و ع. برخلاف محتویات پرونده تشخیص می گردد؛ لذا مورد تقاضای آقای وکیل مدافع محکوم علیهم با بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری منطبق و مستند به ماده 274 و ماده 275 قانون یادشده ضمن تجویز اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان محول می گردد.
شعبه 37 دیوان عالی کشور- عضو معاون و عضو معاون
سید مصطفی قایم مقامی - محمدرضا خسروی

قاضی:
سید مصطفی قائم مقامی , محمدرضا خسروی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 621 ـ کندن دندان لق یا ترک خورده که منفعت آن باقی است موجب دیه همان دندان و در غیر این صورت موجب ارش است.

مشاهده ماده 621 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM