در خصوص اتهام آقای م.د. فرزند م. 34 ساله ساکن تهران خیابان.. . دایر بر صدور دو فقره چک بلامحل به شماره.. . مورخه 24/1/92 به مبلغ 000/840/78 ریال و چک شماره.. . مورخه 2/2/92 به مبلغ 000/000/375 ریال هر دو در عهده بانک اقتصاد نوین؛ اولی موضوع شکایت آقای الف.ح. و دومی موضوع شکایت آقای م.ر. با وکالت آقای م.ش. که به علت کسر موجودی برگشت خوردند؛ دادگاه با توجه به مجموع محتویات پرونده و مفاد کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب تهران ناحیه 12 اعم از گزارش مامورین انتظامی و ملاحظه کپی مصدق چک و گواهینامه عدم پرداخت بانک محال علیه و احضار متهم و عدم حضورش در جلسه دادگاه با ابلاغ قانونی و عدم ارسال لایحه دفاعیه و عدم معرفی وکیل وقوع بزه انتسابی به نامبرده را محرز و مسلم تشخیص و به استناد بند ج ماده 7 و ماده 22 قانون اصلاح موادی از
قانون صدور چک مصوب 1382 نامبرده را به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از داشتن دسته چک محکوم می نماید و اعلام می دارد. رای صادره غیابی و ظرف مهلت ده روز پس از ابلاغ واقعی قابل واخواهی در همین شعبه می باشد.
رییس شعبه 1005 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ غفاری
در خصوص واخواهی آقای م.د. با وکالت آقای ع.ه. و ب.م. نسبت به دادنامه شماره 456-920 مورخه 6/5/92 که در آن به اتهام صدور دو فقره چک بلامحل یکی به شماره.. . مورخه 24/1/92 به مبلغ 000/840/78 ریال در وجه آقای الف.ح. و یکی به شماره.. . مورخه 2/2/92 به مبلغ 000/000/375 ریال در وجه آقای م.ر. هر دو با وکالت آقای م.ش. به صورت غیابی به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از داشتن دسته چک محکوم گردیده و پس از ابلاغ واقعی دادنامه با گرفتن وکیل در مهلت قانونی مبادرت به واخواهی نمودند نظر به اینکه واخواه و وکیل وی در جلسه دادگاه اظهار داشتند این دو فقره چک قبل از سررسید آن ها و به صورت وعده دار صادر گردیده اند و برای اثبات ادعای خود استناد به اظهارنامه هایی نمودند که قبل از سررسید برای دارندگان اولیه چک ها ارسال نموده اند بر این اساس دادگاه با پذیرش واخواهی واخواه ضمن لغو و کان لم یکن تلقی نمودن دادنامه فوق به لحاظ وعده دار صادر گردیدن چک ها به استناد ماده 13 قانون اصلاح قانون چک قرار منع تعقیب وی را صادر می نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر تهران می باشد.
رییس شعبه 1005 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ غفاری
در خصوص واخواهی آقای م.د. با وکالت خانم ب.م. و ع.ه. نسبت به دادنامه شماره 456-920 مورخه 6/5/92 صادره از این شعبه که در آن به اتهام صدور یک فقره چک بلامحل به شماره.. . مورخه 24/1/92 به مبلغ 000/840/78 ریال در عهده بانک اقتصاد نوین موضوع شکایت آقای الف.ح. با وکالت آقای م.ش. و هم چنین به اتهام صدور یک فقره چک دیگر به شماره.. . مورخه 2/2/92 به مبلغ 000/000/375 ریال در عهده بانک اقتصاد نوین موضوع شکایت آقای م.ر. با وکالت م.ش. به صورت غیابی به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از داشتن دسته چک محکوم گردیده بود و پس از ابلاغ واقعی دادنامه مبادرت به واخواهی نموده بودند که پس از رسیدگی های لازم طی دادنامه شماره 1092-920 مورخه 8/10/92 به لحاظ وعده دار تشخیص دادن چک ها قرار منع تعقیب صادر گردیده بود و پس از اعتراض وکیل شاکی در دادگاه محترم تجدیدنظر دادنامه صادره در مورد شکایت آقای م.ر. تایید و در مورد شکایت آقای الف.ح. نقض گردیده است و پرونده جهت رسیدگی ماهوی به این شعبه اعاده گردیده است. البته رییس محترم دادگاه تجدیدنظر نظر به تایید دادنامه در مورد هر دو فقره چک داشتند ولی مستشاران شعبه نظر به نقص آن داشتند (البته فقط در مورد چک شماره.. . نظر به نقض دادند) و استدلال آن ها این بود که در صورت وعده دار تشخیص دادن چک ها اقتضای امر صدور حکم برایت است نه قرار منع تعقیب و استدلال دیگر مستشار محترم این بود که چون اظهارنامه ارسالی در تاریخ 26/1/92 یعنی دو روز بعد از تاریخ مندرج در متن چک ابلاغ گردیده لذا نظر به نقض دادنامه دادند که به نظر این دادگاه این استدلال موجه به نظر نمی رسد زیرا اولا گرچه دادگاه بدوی به جای صدور حکم برایت قرار منع تعقیب صادر کردند ولی دادگاه تجدیدنظر مطابق قانون می توانست حکم را تایید و این قسمت را اصلاح کند نه این که آن را نقض کند و جهت رسیدگی ماهوی اعاده کند زیرا دادگاه بدوی دقیقا رسیدگی ماهوی نموده بودند. ثانیا چه اشکالی دارد که کسی چکی به صورت وعده دار صادر کند و دو روز قبل از سررسید آن اظهارنامه برای
دارنده چک ارسال کند و دو روز بعد ابلاغ گردد. در هر حال این دادگاه از دستور دادگاه محترم تجدیدنظر تبعیت نموده و با تشکیل جلسه مجدد رسیدگی ماهوی نمودند که بعد از رسیدگی باز هم مشخص شد که چک مذکور هم به صورت وعده دار صادر گردیده زیرا اولا چک مورد نزاع قبل از سررسید آن صادر گردیده است و تحویل شخصی به نام آقای م.ش. گردیده است و آقای م.ش. حسب اظهار وکیل شاکی چک مورد نزاع را م.ش. تحویل شاکی آقای الف.ح. بابت بدهی خود دادند ولی مدعی هستند که م.ش. در تاریخ
سررسید چک یعنی مورخه 24/1/92 آن را به موکل وی دادند و این موضوع اثبات نمی کند که چک مذکور در همان تاریخ 24/1/92 صادر گردیده است. ثانیا در ارسال اظهارنامه تاریخ ارسال آن ملاک است که دو روز قبل از سررسید یعنی مورخه 19/1/92 بوده است نه تاریخ ابلاغ که مستشار محترم تجدیدنظر تاریخ ابلاغ را ملاک دانسته است که وجاهت قانونی ندارد. بر این اساس دادگاه با پذیرش واخواهی واخواه و وکیل وی و ضمن لغو دادنامه غیابی شماره 456-920 چک مورد بحث را وعده دار و فاقد وصف کیفری تشخیص و به استناد اصل 37
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حکم تبریه وی را صادر می نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر تهران می باشد.
رییس شعبه 1005 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ غفاری