درخصوص دادخواست آقای م.الف. فرزند ع. با وکالت خانم ف.ف. و آقای م.م. به طرفیت خانم ح.پ. فرزند ج. با وکالت خانم ع.ح. به خواسته فسخ نکاح با عنایت به جامع محتویات پرونده ملاحظه تصویر مصدق سند ازدواج شماره 13890 صادره از سوی دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره 240 تهران احراز علقه زوجیت با نوع عقد دایم و با توجه به اینکه در شرح دادخواست علت فسخ نکاح آمده بعد از وقوع عقد به تاریــخ 10/12/1391 نکاح معلوم می شــود که زوجه در تاریخ مقدم به نکاح با موکل مدتی در عقد فرد دیگری بوده لذا با تــوجه به کتمان حقیقت و تدلیس از ناحیه زوجه تقاضای فسخ نکاح مورد استدعاست و با توجه به اینکه اولا ـ تاریخ 10/12/1391 که تاریخ عقد بوده و معلوم شده که زوجه مدتی در عقد دیگری بوده و باید زوج فوری نسبت به فسخ نکاح اقدام می نموده که اقدام نشده و ثانیا ـ نظر به اینکه در تدلیس با توجه به مفهوم ماده 438
قانون مدنی دو شرط لازم است یکی عنصر مادی و دیگری قصد فریب که در این پرونده هیچ یک ملاحظه نمی شود و دیگر اینکه صرف عقد ازدواج بدون مواقعه از موارد تخلف از شرط صفت و تدلیس نمی باشد و درصورتی که قایل به نقص باشیم در سند ازدواج مذکور وصف یاد شده در عقد تصریح نشده و عقد متبانیا بر آن واقع نگردیده با این وصف دادگاه خواسته خواهان را مردود تشخیص و مستندا به ماده 1128
قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. رای صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 230 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ محمدلو