با توجه به اوراق پرونده طبق گزارش مامورین انتظامی شهرستان قم به دادسرای عمومی و انقلاب قم آقای س.ش. فرزند ع. علیه فرد ناشناس شکایت نموده و اعلام داشته شخص مذکور از طریق تلفن از حساب عابربانک او مبالغی برداشت و به شرح منعکس در پرونده از نام برده
کلاهبرداری نموده است. گزارش مذکور برای رسیدگی به شعبه 3 بازپرسی آن دادسرا ارجاع گردیده است. آقای بازپرس پس از رسیدگی و تحقیقات در تاریخ 30/2/1391 با اعلام ختم تحقیقات طبق قرار صادره با استدلالی که نموده آن بازپرسی را برای رسیدگی به پرونده صالح ندانسته و مستندا به ماده 52 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار عدم صلاحیت رسیدگی آن بازپرسی را به اعتبار صلاحیت رسیدگی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تهران صادر نموده و پرونده به دادسرای تهران ارسال که برای رسیدگی به شعبه 4 بازپرسی ناحیه 31 دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تهران ارجاع گردیده است. بازپرسی در تاریخ دوازدهم آذر 1391 در وقت فوق العاده با اعلام ختم تحقیقات طبق قرار صادره با استدلالی که نموده آن بازپرسی را برای رسیدگی به پرونده صالح ندانسته و قرار عدم صلاحیت رسیدگی آن بازپرسی را با استناد به ماده 54 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری به اعتبار صلاحیت رسیدگی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان قم صادر نموده است؛ و به لحاظ حدوث اختلاف در صلاحیت رسیدگی به پرونده مقرر داشته پرونده برای حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال گردد. در نتیجه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است.