آقای الف.س. به اتهام ارتکاب عمل شنیع لواط تحت تعقیب قرار گرفته است با این توضیح: آقای الف.الف.با تقدیم شکواییه به دادسرای عمومی و انقلاب اعلام داشته که فردی به نام الف.س. فرزند وی به نام و. را فریب داده و به منزل مسکونی خود برده و با وی لواط نموده است و او در منزل خود در مخفی شده و پیامک ارسال و اظهار داشته که نمی توانم توی روی شما نگاه کنم. آقای م.الف. اظهار داشته: حدود سه ماه پیش الف. به شماره همراه من زنگ زد و گفت بیا خانه ما مادرم با شما کار دارد چون نزدیک خانه ما هستند رفتم جلوی خانه آن ها که الف.آمد جلو درب به او گفتم مادرت چکار دارد که او دست مرا گرفت و به داخل اتاق برد و به زور با من لواط کرد.. . پس از آن که کارش تمام شد تهدید کرد اگر به پدر و مادرت بگویی آبرویت را می برم و تو را می کشم بعد خودش رفت به دیگران گفت. پیش آقایان ع.ه. ح.الف. ع.ع. و س.ه. مساله را مطرح کرده است. پزشکی قانونی اعلام داشته: معاینه از ناحیه مقعد به عمل آمد در حال حاضر فاقد آثار ظاهری
ضرب و جرح بود. لازم به ذکر است با توجه به گذشت زمان و نیز در صورت استفاده از مواد نرم کننده یا رضایت طرفین یا تماس سطحی می تواند فاقد آثار باشد. متهم الف.س. اظهارات و شکایت شاکی را تکذیب لکن پذیرفته که چند ماه پیش با شاکی تلفنی تماس گرفته و اظهار داشته: این خط با گوشی مدتی است که داخل دستشویی افتاده است. دادسرا در خصوص اتهام آدم ربایی قرار منع تعقیب صادر و در خصوص اتهام لواط پرونده را به دادگاه کیفری استان ارسال نموده است. شاکی مطالب خود را در دادگاه نیز تکرار و نشانه هایی از منزل متهم را اعلام نموده است. او اظهار داشته: تماس متهم با من قبل از محرم و در آبان ماه بوده است. متهم در دادگاه ضمن پذیرفتن ارتباط مکرر تلفنی با شاکی آخرین تماس خود را در آبان ماه (احتمالا) و حدود 10 روز قبل از محرم اعلام و در پاسخ به این سوال دادگاه که برای چه امری با وی تماس گرفتید؟ اظهار داشته: نمی دانم.... با برادرش رفاقت دارم برای احوال پرسی تماس گرفتم... پدر و مادرش حسادت می کنند. ماموران جهت تحقیق به منزل متهم مراجعه کرده اند برخی از وسایل و نشانه ها منطبق بر گفته های شاکی بوده و برخی نه شهود تعرفه شده از سوی شاکی از قضیه اظهار بی اطلاعی کرده و گفته اند که موضوع را از خانواده شاکی شنیده اند. دادگاه با اعلام ختم رسیدگی مبادرت به صدور رای نموده است. دادگاه در رای خود با توجه به اظهار بی اطلاعی از سوی مطلعین انکار متهم و فقد ادله اثباتی به برایت متهم حکم نموده است. پس از ابلاغ رای آقای الف.گ. با اشاره به این که شهود تعرفه شده در دادگاه حاضر نشده اند و تحقیق جامع صورت نگرفته نسبت به آن اعتراض و خواستار تجدیدنظر و نقض آن گردیده که پرونده در مورخ 28/6/91 به این شعبه ارجاع گردیده است.