درخصوص دعوی خواهان ف.ر. با وکالت م.ص. به طرفیت ر.الف. به خواسته
مطالبه وجه یک فقره چک به شماره 878225 مورخ 1/11/90 به مبلغ 000/200/483 ریال عهده بانک تقدیمی از ناحیه خواهان نظر به اینکه وجود اصل مستند در ید خواهان دلالت بر اشتغال ذمه خوانده به میزان وجه مندرج در متن آن در مقابل خواهان را دارد و با توجه به اینکه مستند مرقوم از هرگونه تعرض مصون مانده و به اصالت آن خدشه ای وارد نشده و در مقابل دعوی مطروحه نیز دفاعی معمول نشده و ایراد و تکذیبی به عمل نیامده است و دلیلی دایر بر پرداخت وجه سند مورد دعوی و تحصیل برایت ذمه از سوی خوانده ابراز نگردیده لذا دادگاه دعوی را محمول بر صحت تشخیص و با احراز مدیونیت خوانده و استصحاب بقای دین مستندا به مواد 310
قانون تجارت و 198 و 519 و 522 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و تبصره الحاقی به ماده 2
قانون صدور چک مصوب 10/3/76 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام و قانون استفساریه تبصره مذکور مصوب مجمع مزبور مورخ 21/9/77 نام برده را به پرداخت 000/200/483 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 000/714/9 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل که طبق تعرفه محاسبه می گردد و نیز
خسارت تاخیر تادیه بر مبنای نرخ تورم از تاریخ چک تا زمان وصول آن که توسط واحد اجرای احکام از بانک مرکزی استعلام می شود در حق خواهان محکوم می نماید. رای صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران- حیدری