با توجه به ماده 225
قانون مدنی و رای اصداری شماره 1 مورخ 23/1/1379 دیوان عالی کشور و همچنین اشاره به «حق زارعانه» در قوانین دیگری مثل ماده 31 آیین نامه قانون ثبت و تبصره 2 ماده 5 لایحه قانون نحوه خرید اراضی و املاک برای اجرای برنامه های عمومی و عمرانی.. . و ماده 4 لایحه قانونی طریقه رفع مشکلات پیش بینی شده در قوانین و مقررات اصلاحات ارضی و پذیرش حق زارعانه در عرف که باید در رسیدگی¬های مربوط این حق پذیرفته شود؛ چنان چه زمین زراعی به یکی از عقود
اجاره یا مزارعه جهت زراعت به دیگری واگذار گردد تحت شرایطی بعد از انقضای مدت تخلیه آن منوط به تادیه وجهی از سوی مالک به زارع خواهد بود و میزان آن بر اساس عواملی مانند طول
مدت اجاره یا مزارعه هزینه هایی که برای احیا و آبادانی زمین و نظایر آن توسط زارع انجام پذیرفته و
حق ریشه و حق غرس اشجار با توجه دقیق به عرف محل تعیین می¬شود.