نشست قضایی شماره

نشست قضایی شماره

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره


کد نشست:

تاریخ برگزاری:
1396/10/07

برگزار شده توسط:
استان قزوین/ شهر قزوین

موضوع:
مستثنی نبودن محل کسب در پرداخت دین

پرسش:
آیا محل کسب را می توان مانند وسیله کسب جزء مستثنیات دین دانست؟ در غیر این صورت با توجه به فهرست مستثنیات دین در ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی درصورتی که محکوم علیه صرفا دارای یک باب مغازه بوده و شغل وی فعالیت تجاری در همان مغازه باشد و درصورت توقیف و فروش مغازه درقبال محکوم به محکوم علیه منبع درآمد نداشته و توانایی تهیه مبلغ رهن واجاره مغازه دیگری را جهت ادامه فعالیت خویش نداشته باشد آیا استثناء قرار دادن ارزش مبلغ رهن مغازه مورد نظر از میزان ارزش ملک در راستای ادامه فعالیت محکوم علیه از مفاد ماده 24 قانون نحوه ی اجرای محکومیت های مالی و ماده 525 قانون آیین دادرسی مدنی قابل برداشت می باشد؟ (با لحاظ این امر که یکی از فلسفه های وضع مستثنیات دین در قوانین عدم محرومیت محکوم علیه از شغل و فعالیت وی می باشد)

نظر هیئت عالی:
از آنجایی که اموال و دارایی مدیون (اشخاص) وثیقه دین آنان می باشد مگر اینکه قانونگذار منصوصا از این اصل استثناء کرده باشد و در خصوص محل کسب با عنایت به اینکه قانونگذار در ماده 24 قانون نحوه ی اجرای محکومیت های مالی به ویژه در بند ه ماده مرقوم در مقام بیان بوده؛ لیکن به محل کسب اشاره نکرده؛ بنابراین نباید آن را در زمره وسایل کار تلقی و از مستثنیات دین دانست؛ به علاوه مستثنیات دین را چون استثناء نموده اموال بدهکار در قبال مطالبات طلبکار می باشد بایستی به طور مضیق تفسیر نمود و مجوزی بر توسعه مستثنیات دین وجود ندارد.

نظر اتفاقی:
درمورد مستثنیات دین نمی توان تفسیر موسع انجام داد و باید به نص صریح ماده قانونی اکتفاء کرد و با توجه به اینکه مستثنیات دین استثناء بر اصل و رعایت آن گاهی موجب محروم ماندن محکوم له از نیل به حق خود در مدت معقول می شود باید بسیار مضیق و نزدیک به متن تفسیر و به نص عمل کرد و لذا بایدگفت نظر مقنن از وسیله و ابزار کار غیر از محل کسب و مغازه بوده است و وسایل و ابزار کار شامل محل کسب نمی گردد. بنابراین مطابق ماده 24 قانون نحوه ی اجرای محکومیت های مالی مصوب سال 1394 محل کسب جزء مستثنیات دین نبوده و استثناء قرار دادن ارزش مبلغ رهن مغازه مورد نظر از میزان ارزش ملک در راستای ادامه فعالیت محکوم علیه از مفاد ماده 24 قانون اخیرالذکر استنباط نمی شود و خلاف قوانین و مقررات موضوعه است.

مبحث:
قانون مدنی

منبع:
سامانه نشست های قضایی

کلمات کلیدی:

مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 525 - درصورت بروز اختلاف نسبت به متناسب بودن اموال و اشیاء موصوف در ماده قبل با شوون و نیاز محکوم علیه تشخیص دادگاه صادرکننده حکم لازم الاجراء ملاک خواهد بود. چنانچه اموال و اشیاء مذکور بیش از حد نیاز و شوون محکوم علیه تشخیص داده شود و قابل تجزیه و تفکیک نباشد به دستور دادگاه به فروش رسیده مازاد بر شان بابت محکوم به یا دین پرداخت می گردد.

مشاهده ماده 525 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 24ـ مستثنیات دین صرفا شامل موارد زیر است: الف ـ منزل مسکونی که عرفا در شان محکوم علیه در حالت اعسار او باشد. ب ـ اثاثیه مورد نیاز زندگی که برای رفع حوائج ضروری محکوم علیه و افراد تحت تکفل وی لازم است. ج ـ آذوقه موجود به قدر احتیاج محکوم علیه و افراد تحت تکفل وی برای مدتی که عرفا آذوقه ذخیره می شود. د ـ کتب و ابزار علمی و تحقیقاتی برای اهل علم و تحقیق متناسب با شان آنها هـ ـ وسایل و ابزار کار کسبه پیشه وران کشاورزان و سایر اشخاص که برای امرار معاش ضروری آنها و افراد تحت تکفلشان لازم است. وـ تلفن مورد نیاز مدیون زـ مبلغی که در ضمن عقد اجاره به موجر پرداخت می شود مشروط بر اینکه پرداخت اجاره بها بدون آن موجب عسر و حرج گردد و عین مستاجره مورد نیاز مدیون بوده و بالاتر از شان او نباشد. تبصره 1ـ چنانچه منزل مسکونی محکوم علیه بیش از نیاز و شان عرفی او در حالت اعسارش بوده و مال دیگری از وی در دسترس نباشد و مشارالیه حاضر به فروش منزل مسکونی خود تحت نظارت مرجع اجراءکننده رای نباشد به تقاضای محکوم له به وسیله مرجع اجراءکننده حکم با رعایت تشریفات قانونی به فروش رفته و مازاد بر قیمت منزل مناسب عرفی صرف تادیه دیون محکوم علیه خواهد شد مگر اینکه استیفای محکوم به به طریق سهل تری مانند استیفاء از محل منافع بخش مازاد منزل مسکونی محکوم علیه یا انتقال سهم مشاعی از آن به شخص ثالث یا طلبکار امکان پذیر باشد که در این صورت محکوم به از طرق مذکور استیفاء خواهد شد. تبصره 2ـ چنانچه به حکم قانون مستثنیات دین تبدیل به عوض دیگری شده باشد مانند اینکه مسکن به دلیل قرار گرفتن در طرحهای عمرانی تبدیل به وجه گردد یا در اثر از بین رفتن عوضی دریافت شده باشد وصول محکوم به از آن امکان پذیر است مگر اینکه محرز شود مدیون قصد تهیه موضوع نخستین را دارد.

مشاهده ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM