نشست قضایی شماره 1398-6671

نشست قضایی شماره 1398-6671

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1398-6671


کد نشست:
1398-6671

تاریخ برگزاری:
1397/10/25

برگزار شده توسط:
استان گیلان/ شهر سیاهکل

موضوع:
بررسی جرم انگارانه ی یکی از مصادیق ممانعت از حق

پرسش:
شخصی شکایت می کند کارگرانش مشغول محصورکردن ملک وی بوده اند متهم با حضور در محل کار آنها اظهار می کندکه حق ادامه کار را نداشته و عملیات خود را متوقف کند. آیا چنین اظهاری از سوی متهم بدون ایجاد هیچ گونه مانع فیزیکی وصف مجرمانه دارد درصورت جرم بودن عنوان مجرمانه و استناد قانونی آن چیست؟

نظر هیئت عالی:
نظریه اقلیت قضات محترم دادگستری شهرستان سیاهکل استان گیلان صرفا از این حیث که رفتار موضوع پرسش را از مصادیق مزاحمت ملکی خارج دانسته موجه و صحیح است.

نظر اکثریت:
بله چنانچه اقدام مشتکی عنه باعث تعطیلی کار شده و ممانعت وی نیز حالت دایم یا مستمر داشته باشد به عنوان مثال هر بار که کارگران شروع به کار می کنند وی در محل حاضر شده و اجازه اقدام به کارگران ندهد عمل متهم مطابقت دارد با ماده 690 قانون تعزیرات 1375 و مزاحمت ملکی. همان طور که می دانیم در تعریف مزاحمت ملکی که در ماده 160 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 آمده : دعوای مزاحمت عبارت است از دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیرمنقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را مطرح می کند که نسبت به متصرفات او مزاحم است بدون اینکه مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد. مشخص است که در فرض سوال شخص متهم ملک را از ید شاکی خارج نمی کند اما مزاحم تصرفات مالکانه شاکی است. بنابراین در صورت اثبات ادعای شاکی شایسته است در چهارچوب ماده 690 قانون تعزیرات 1375 رسیدگی و اقدام به صدور رای شود.

نظر اقلیت:
خیرعمل به وصف منعکس در فرض سوال فاقد وصف جزایی است به این علت که به نظر می رسد آنچه قانون گذار از مزاحمت ملکی در نظر دارد عمل مادی انجام شده از جانب مشتکی عنه است که آثار فیزیکی مشهودی در عالم خارج تولید کند. به عنوان مثال مقادیر زیادی خاک و شن در ملک شاکی انباشته کند. نه مواردی مثل فرض سوال که صرفا با کلام بدون ایجاد هیچ مانع فیزیکی جلوی کارگران را می گیرد. به نظر می رسد در این فرض جرمی اتفاق نیفتاده.

مبحث:
آیین دادرسی مدنی , جزای اختصاصی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 160 - دعوای مزاحمت عبارت است از: دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیرمنقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را می نماید که نسبت به متصرفات او مزاحم است بدون این که مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد.

مشاهده ماده 160 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 690 ـ هر کس به وسیله صحنه سازی از قبیل پی کنی دیوارکشی تغییر حد فاصل امحای مرز کرت بندی نهرکشی حفر چاه غرس اشجار و زارعت و امثال آن به تهیه آثار تصرف در اراضی مزروعی اعم از کشت شده یا در آیش زراعی جنگل ها و مراتع ملی شده کوهستان باغ ها قلمستان ها منابع آب چشمه سارها انهار طبیعی و پارک های ملی تاسیسات کشاورزی و دامداری و دامپروری و کشت و صنعت و اراضی موات و بایر و سایر اراضی و املاک متعلق به دولت یا شرکت های وابسته به دولت یا شهرداری ها یا اوقاف و همچنین اراضی و املاک و موقوفات و محبوسات و اثلاث باقیه که برای مصارف عام المنفعه اختصاص یافته یا اشخاص حقیقی یا حقوقی به منظور تصرف یا ذی حق معرفی کردن خود یا دیگری مبادرت نماید یا بدون اجازه سازمان حفاظت محیط زیست یا مراجع ذیصلاح دیگر مبادرت به عملیاتی نماید که موجب تخریب محیط زیست و منابع طبیعی گردد یا اقدام به هر گونه تجاوز و تصرف عدوانی یا ایجاد مزاحمت یا ممانعت از حق در موارد مذکور نماید به مجازات یک ماه تا یک سال حبس محکوم می شود. دادگاه موظف است حسب مورد رفع تصرف عدوانی یا رفع مزاحمت یا ممانعت از حق یا اعاده وضع به حال سابق نماید. تبصره 1 ـ رسیدگی به جرایم فوق الذکر خارج از نوبت به عمل می آید و مقام قضایی با تنظیم صورتمجلس دستور متوقف ماندن عملیات متجاوز را تا صدور حکم قطعی خواهد داد. تبصره 2 ـ در صورتی که تعداد متهمان سه نفر یا بیشتر باشد و قرائن قوی بر ارتکاب جرم موجود باشد قرار بازداشت صادر خواهد شد مدعی می تواند تقاضای خلع ید و قلع بنا و اشجار و رفع آثار تجاوز را بنماید.

مشاهده ماده 690 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی ـ تعزیرات

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM