طبق قاعده مندرج در صدر ماده 843 هر فردی صرفا حق
وصیت نسبت به ثلث ترکه را دارد و به این خاطر که مابقی ترکه متعلق حق
وراث است لذا تنفیذ
وصیت زاید بر آن موکول به اجازه ذینفعان است. این قاعده حتی در فرضی که فرد بلا و
ارث است نیز جاری است چراکه وفق مواد 864 و 866 «حاکم» و
ارث فرد بلا و
ارث است؛ لذا در این فرض نیز زاید بر ثلث نیاز به تنفیذ دارد و حتی بر اساس نظر مشهور فقهی و قاعده «الحاکم و
ارث من لا و
ارث له » می توان قایل به این بود که حاکم حق تنفیذ ندارد. با تفسیر اخیر می توان قایل به بطلان
وصیت مازاد بر ثلث توسط متوفی بلاو
ارث نیز شد.