خانم س.چ. به وکالت از خانم ن.د. دادخواستی به طرفیت آقای د.ع. تسلیم دادگاه نموده توضیح داده که خوانده در حرم مطهر امام رضا (ع) در تاریخ 24/2/89 موکل را به عقد دایم خود درآورده است و قول داده بود که بعدا آن را ثبت کند و یک سال و هشت ماه است از آن تاریخ گذشته و به تعهد خود وفا نمی کند و لذا تقاضای ثبت واقعه ازدواج را دارم و به استشهادیه منضم به دادخواست استناد شده است. آقای ن.الف. به وکالت از مشارالیه به دادگاه معرفی شده است. در تاریخ 24/12/90 دادگاه در وقت رسیدگی با حضور طرفین و وکلای آنها تشکیل جلسه داده است. وکیل زوجه دعوی را تکرار نموده است. وکیل خوانده دعوی مذکور را فاقد دلیل دانسته است و آن را تکذیب نموده است و اضافه نموده که خواهان چنین شکایتی را در دادسرا مطرح می نماید که قرار منع پیگرد صادر شده است و نیز قرار اناطه صادر شده است. وکیل خواهان مجددا دعوی را تکرار نموده است و اضافه نموده که قرار بر این شد با 114 عدد سکه بهار آزادی به عنوان
مهریه ازدواج ثبت شود و در این جلسه از شهود تحقیق شده است که مضبوط در پرونده است و سرانجام رای شماره 4389/90- 27/12/90 از شعبه 38 دادگاه عمومی خانواده صادر شده است. در این رای پس از گزارش مختصری از پرونده آمده: یکی از شاهدان اظهار داشت مادر ن. به پدرش زنگ زد اجازه عقد گرفت دیگری می گوید ن. به پدرش زنگ زد اجازه گرفت. عاقد هم مشخص نیست چه کسی می باشد.
مهریه معلوم نیست چه میزان است و از خانواده خوانده نیز کسی حضور نداشتند و با توجه به دفاعیات وکیل خوانده دعوی غیر ثابت و مردود اعلام شده است. خواهان با تکرار مطالب گذشته نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی نموده است و خوانده دعوی مزبور را تکذیب نموده است که نهایتا دادنامه مورد فرجامی با شماره مزبور صادر و در آن با رد دعوی تجدیدنظر خواهی رای تجدیدنظر خواسته تایید شده است خانم ن.د. با تکرار مطالب گذشته تقاضای فرجام خواهی نموده است و فرجام خوانده با تقدیم لایحه جوابیه ادعای مشارالیها را تکذیب نموده است و تقاضای ابرام دادنامه را نموده است. پرونده پس از اقدامات معموله جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است.