رای قضایی شماره 9309970223001936

رای قضایی شماره 9309970223001936

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970223001936


شماره دادنامه قطعی:
9309970223001936

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/11/28

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
مطالبه نفقه دوران عقد

پیام رای:
دردوران عقد و زندگی زوجه درکنار خانواده اش بنای طرفین بر عدم انفاق از سوی زوج است.

رای دادگاه بدوی
در خصوص دعوی خانم ف.خ. به طرفیت شوهرش آقای ر.ص. با وکالت آقای م.س. به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1389/12/2 لغایت 1391/6/11 به انضمام خسارت دادرسی دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت دایم به نحو صحت بین خوانده و خواهان بر اساس اسناد سجلی و سند نکاحیه از آنجاییکه به محض وقوع عقد حقوق و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر برقرار می شود و از جمله حقوق مسلم زن از شوهرش تامین نفقه از وی می باشد که در مانحن فیه خوانده با حضور در دادگاه به عدم پرداخت نفقه مورد مطالبه همسرش اقرار نموده است لذا دادگاه به شرح صورت جلسات دادگاه دعوی خواهان را از تاریخ 1389/12/2 لغایت 1391/6/11 مقرون به واقع و قانونی تشخیص داده به استناد مواد 1106 و 1107 و 1206 قانون مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ 48/520/000 ریال از بابت اصل خواسته و تسبیبا به استناد مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی در امور مدنی به پرداخت مبلغ 12/600/000 ریال بابت هزینه دادرسی به خواهان محکوم می نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 276 دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی

رای دادگاه تجدیدنظر استان
تجدیدنظرخواهی آقای ر.ص. با وکالت آقای م.س. به طرفیت خانم ف.خ. نسبت به دادنامه شماره 1291 مورخ 1393/8/26 و رای اصلاحی شماره 1394 مورخ 1393/9/12 صادره از شعبه 276 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه به پرداخت نفقه معوقه دوران عقد بستگی از تاریخ 1389/12/2 تا تاریخ 1391/6/11 به اضافه خسارات دادرسی در حق تجدیدنظرخوانده محکوم شده است وارد و موجه بوده و رای مذکور مغایر با قانون و دلایل موجود در پرونده می باشد. زیرا اولا: بنای طرفین در دوران عقد بستگی که زوجه در منزل پدری خود زندگی می کند بر عدم انفاق از سوی زوج می باشد. ثانیا: در ایام مذکور زوجه در تمکین کامل زوج نیست و وجوب نفقه زوجه بر زوج فرع بر تمکین کامل اوست. ثالثا: بر خلاف ادعای وکیل تجدیدنظرخوانده (در دادگاه بدوی) زوجه در مدت مذکور از حق حبس استفاده ننموده است. بنا به مراتب مذکور استحقاق زوجه برای مطالبه نفقه مدت مذکور محرز نیست؛ کما اینکه عدم مطالبه نفقه مدت مذکور در آن زمان و شروع زندگی مشترک از تاریخ 1391/6/11 اماره قوی بر این است که بنای طرفین بر عدم مطالبه مدت مذکور بوده است. لذا با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می گردد و حکم بر بطلان دعوی زوجه صادر می گردد. این رای قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
بیگدلی - عظیمی

قاضی:
احمدی , محرمعلی بیگدلی , عظیمی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 1106 - در عقد دائم نفقه ی زن به عهده شوهر است.

مشاهده ماده 1106 قانون مدنی

ماده 1107 - نفقه عبارت است از همه ی نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن البسه غذا اثاث منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه ی نقصان یا مرض.

مشاهده ماده 1107 قانون مدنی

ماده 1206 - زوجه در هر حال می تواند برای نفقه ی زمان گذشته خود اقامه دعوا نماید و طلب او از بابت نفقه ی مزبور طلب ممتاز بوده و در صورت افلاس یا ورشکستگی شوهر زن مقدم بر غرما خواهد بود ولی اقارب فقط نسبت به آتیه می توانند مطالبه ی نفقه نمایند.

مشاهده ماده 1206 قانون مدنی

ماده 358 - چنانچه دادگاه تجدیدنظر ادعای تجدیدنظرخواه را موجه تشخیص دهد رای دادگاه بدوی را نقض و رای مقتضی صادر می نماید. در غیر این صورت با رد درخواست و تایید رای پرونده را به دادگاه بدوی اعاده خواهد کرد.

مشاهده ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM