حسب محتویات پرونده شعبه اول دادگاه عمومی بخش شهرستان گ به موجب دادنامه شماره 000873ـ5/7/91 در خصوص شکایت خانم ع.ع علیه آقای س.ح دایر بر ترک انفاق و ایراد ضرب عمدی. با توجه به اینکه آدرس اعلام شده از متهم حوزه قضایی شهرستان ر می باشد و از آن جایی که جرم ترک انفاق از جمله جرایم مستمر محسوب و هر جا که متهم مقیم باشد همان جا محل وقوع جرم ترک انفاق است لذا مستندا به مواد 54 و 55 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ر صادر نموده است. در این مرحله پرونده به بازپرس محترم شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ر ارجاع که ایشان طی دادنامه شماره 00908ـ7/8/91 بنا به جهات ذیل خود را جهت رسیدگی به پرونده صالح نداشته. اولاـ حسب استدلال همکار محترم بزه ترک انفاق یک بزه مستمر بوده پس وقوع آن در حوزه شهرستان گ که مرجع شروع کننده به رسیدگی بوده نیز تحقق یافته محسوب می گردد. ثانیاـ با توجه به اظهارات شاکیه آدرس متهم و وی در حوزه شهرستان گ بوده و به صرف حضور فعلی متهم در این حوزه کافی برای صلاحیت رسیدگی این حوزه به موضوع نمی باشد. لذا مستندا به ماده 54 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن نفی صلاحیت خود دادگاه بخش شهرستان گ را صالح به رسیدگی پرونده داشته که به لحاظ حدوث اختلاف در صلاحیت پرونده در اجرای ماده 28
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع و به شرح آتی مبادرت به صدور رای می گردد.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای احمدی عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای دکتر احتشامی دادیار دیوان عالی کشور مبنی بر اینکه «عقیده بر حل اختلاف به صلاحیت رسیدگی دادگاه بخش شهرستان گ را دارم.»; مشاوره نموده چنین رای می دهد.