در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ح. نسبت به دادنامه شماره 9100201 مورخ 31/3/1391 شعبه 1186 دادگاه عمومی جزایی تهران که ضمن آن نام برده ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از بی احتیاطی در حین رانندگی وسیله نقلیه با ترک صحنه تصادف از حیث جنبه خص
وصی جرم با توجه به مندرجات رای و صورت مجلس مورخ 15/8/1391 در مقام رفع ابهام به پرداخت دیات تعیین شده در رای محکوم شده است. دادگاه با توجه به میزان دیات تعیین شده در رای که بیش از خمس دیه کامله یک مرد مسلمان نیست و طبق مدلول ماده 232 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مدلول بند «د»; آن چنین احکامی قطعی و در نتیجه قابل طرح و رسیدگی در این مرحله نیست؛ لذا دادگاه به جهات مذکوره قرار رد درخواست تجدیدنظر در این مورد صادر می گردد و اما تجدیدنظرخواهی نام برده نسبت به آن قسمت از رای مذکور که از حیث جنبه عمومی جرم با توجه به ترک محل حادثه مرتکب و رها کردن صغیر مصدوم به تحمل چهار ماه و نیم حبس تعزیری وارد نیست زیرا با توجه به محتویات پرونده و اوضاع و احوال منعکسه در آن از جمله دلایل و مبانی صدور رای و مفاد تحقیقات معموله صدور رای در این قسمت مغایر مقررات مربوطه به نظر نمی رسد. النهایه با توجه به وضع خاص متهم از جمله این که محتویات پرونده حکایتی از داشتن سابقه محکومیت کیفری قطعی موثر نام برده ندارد مستحق تخفیف مجازات تشخیص می گردد و به استناد مدلول تبصره دوم ذیل ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مدلول بندهای سوم و پنجم ماده 22
قانون مجازات اسلامی محکومیت به تحمل چهار ماه و نیم حبس تعزیری نام برده به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت تبدیل می گردد و نظر به این که از ناحیه تجدیدنظرخواه دلیلی که نقض رای تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید اقامه نشده است لذا به جهات مذکوره مستندا به مدلول بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. این رای قطعی است.
رییس شعبه 48 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
میراحمدی ـ کریمی یزدی