در خصوص اتهام م. که بنا به اظهارات شاکی ماشین وی را در جاده بی دلیل متوقف نموده و او را مورد ضرب وجرح قرار داده و به همسرش اهانت و فحاشی کرده و دو شاهد نیز معرفی کرده است؛ بین بازپرس دادسرای نظامی استان.. . و معاون دادستان ازنظر مرجع صالح برای رسیدگی اختلاف حاصل شده است که شعبه سوم دادگاه نظامی دو استان.. . عمل متهم را در راستای وظیفه ذاتی خود و نه به عنوان ضابط و در صلاحیت دادسرای نظامی.. . دانسته و نظر معاون دادستان را تایید کرده است(صفحه 62). پرونده برای صدور کیفرخواست به نظر معاون دادستان رسیده است(صفحه 62). بازپرس شعبه اول دادسرای نظامی به متهم تفهیم اتهام کرده و با قرار سابق الصدور آزاد کرده است(صفحه 68) که توسط معاون دادستان به لحاظ عدم تفهیم اتهامات ایراد ضرب و
توهین و فحاشی و تهدید به بازپرس شعبه اول تذکر داده است(صفحه 70). متهم با تقدیم درخواستی در دو برگ به دادستان عمومی.. . خود را ضابط و مجری دستورات دادسرای عمومی دانسته و رسیدگی در دادسرای عمومی را خواسته است که دادستان.. . بدون ملاحظه محتویات پرونده طی نامه شماره 602624-18/09/1393 به دادسرای نظامی استان.. . اعلام صلاحیت کرده تا پرونده را برای رسیدگی به دادسرای عمومی ارسال دارند و دادسرای نظامی با اختلاف نظر به شرح قرار شماره 7101385-24/09/93 پرونده را برای حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته است.