در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. و. به طرفیت خانم م. ک.ز.ز. هردو ساکن شهرری از دادنامه شماره 1036 مورخ 1393/12/4 که در تاریخ 1394/1/15 به تجدیدنظرخواه ابلاغ و در تاریخ 1394/1/24 نسبت به آن تجدیدنظرخواهی شده و به موجب آن حکم به بطلان دعوی تقابل تجدیدنظرخواه به رجوع از هبه و محکومیت وی به پرداخت مبلغ 88/098/000 ریال اجرت المثل ملک یک واحد آپارتمان 70 متری واقع در شهرری از تاریخ 1392/4/1 الی 1393/8/10 بر اساس نظریه کارشناس و
خسارت دادرسی در حق تجدیدنظر خوانده به استناد گواهی صادره از
شرکت تعاونی مسکن صادر گردیده. به آن شرح که تجدیدنظرخواه به استناد سند عادی بیع شماره 2851 مورخ 1379/8/22 ادعا نموده ملک متنازع فیه را از شخصی به نام آقای ر. ن. در قبال ثمن معین خریداری و سپس آن را به تجدیدنظر خوانده به عنوان همسرش هبه نمود اکنون از آن مرجوع نموده و تجدیدنظر خوانده نیز به استناد ادله ابرازی خواستار پرداخت اجرت المثل ایام تصرف و این که پرداخت
نفقه از جمله مسکن به عهده زوج مستقر بوده را نموده دادگاه در خصوص دعوی رجوع از هبه با عنایت به آن که تجدیدنظرخواه دلیلی به اثبات تحقق عقد هبه اقامه نداشته تا متعاقب آن ادعای رجوع از آن مورد رسیدگی قرار گیرد و با توجه به این که
شرکت تعاونی طی نامه شماره 7603 مورخ 1393/8/3 خطاب به شعبه محترم 5 عمومی حقوقی شهرری اعلام نموده ملک در هیچ زمان در مالکیت تجدیدنظرخواه نبوده و به موجب فرم نقل و انتقال مورخ 1379/9/17 حقوق آقای ح. ن. نسبت به ملک متنازع فیه مستقیما به تجدیدنظر خوانده انتقال یافته و به نحوه رسیدگی دادگاه محترم نیز ایراد و نقص وارد نشده تا موجبات نقض رای را فراهم نماید لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی این قسمت از رای را عینا تایید می نماید و در خصوص تجدیدنظرخواهی نسبت به محکومیت به پرداخت اجرت المثل نظر به آن که هر چند به موجب ماده 337
قانون مدنی هرگاه کسی بر حسب اذن صریح یا ضمنی از مال غیر استیفای منفعت کند صاحب مال مستحق اجرت المثل خواهد بود مگر اینکه معلوم شود اذن در انتفاع مجانی بوده است ولی هم چنان که مقنن مقرر داشته هرگاه ثابت شود اذن در انتفاع مجانی است صاحب مال مستحق دریافت اجرت المثل نیست و با توجه به اصاله الظهور و عرف جامعه که دلالت بر استفاده افراد خانواده از اموال یکدیگر به نحو مجانی را دارد مگر آنکه صاحب مال نسبت به افراد خانود استیفاء منفعت در قبال اجرت را به آنان اعلام دارد لذا مطالبه اجرت المثل تا تاریخ تقدیم دادخواست خلاف موازین قانونی تشخیص ولی برای بعد از تقدیم دادخواست با عنایت به آن که طرح دعوی دلالت بر عدول از آن استیفاء منفعت و یا حداقل مطالبه اجرت را دارد لذا دادگاه به استناد مواد 197 و 358 قانون صدر الاشاره ضمن رد تجدیدنظرخواهی رای تجدیدنظر خواسته را به مبلغ 818/277/31 ریال (مبلغ اجرت المثل از تاریخ تقدیم دادخواست تا 1393/8/10) تایید و نسبت به مازاد آن به شرح فوق با قبول تجدیدنظرخواهی و نقض رای تجدیدنظرخواسته حکم بر بی حقی خواهان اولیه صادر و اعلام می دارد و در خصوص رفع تصرف نظر به آنکه دادگاه محترم بدوی نفیا یا اثباتا اظهارنظری ننموده این دادگاه فارغ از اتخاذ تصمیم می باشد. رای حضوری و قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 62 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
سید قاسم بنا خسروی - یوسف یعقوبی محمود آبادی