رای قضایی شماره 9309970223001289

رای قضایی شماره 9309970223001289

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970223001289


شماره دادنامه قطعی:
9309970223001289

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/08/17

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
تاثیر ایراد ضرب و جرح عمدی بر تمکین

پیام رای:
صرف یک بار محکومیت به ایراد ضرب عمدی مظنه خوف ضرر جانی و دلیل موجهی برای عدم تمکین زوجه از زوج نیست.

رای دادگاه بدوی
در خصوص دعوی آقای م.ع. به ‬طرفیت ف.م. با وکالت خانم ن.ن. به خواسته تمکین بدین توضیح که خواهان با تقدیم دادخواست منعکس در پرونده مدعی شده است که خوانده همسر من است ولی با وصف مهیا بودن شرایط از تمکین امتناع می نماید لذا وکیل خوانده در پاسخ اظهار داشت که موکل آمادگی تمکین دارد ولی به لحاظ ایراد ضرب و جرح موکل تامین جانی برای تمکین ندارد. مشارالیه جهت اثبات ادعای خویش به پرونده کیفری شماره 921374 شعبه 103 استناد نموده است که خلاصه آن پرونده طی صورت مجلس مورخه 93/04/23 در پرونده مضبوط است که دلالت دارد طی دادنامه شماره 9301300054 -28/1/93 زوج محکوم به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به زوجه شده است علی‬هذا دادگاه وجود خوف ضرر جانی برای زوجه را احراز می نماید. النهایه مستندا به ماده 1115 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 7 دادگاه عمومی خانواده شهریار
صادقی

رای دادگاه تجدیدنظر استان
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ع. به‬ طرفیت خانم ف.م. نسبت به دادنامه شماره 2250 مورخه 1393/04/29 صادره از شعبه هفتم دادگاه خانواده شهریارکه به موجب آن دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته الزام همسرش به بازگشت به منزل مشترک و تمکین از وی با استناد به ماده 1115 قانون مدنی محکوم به بطلان اعلام شده است نظر به اینکه ادامه علقه زوجیت دایم و برقراری حقوق متقابل اقتضاء می کند که تجدیدنظرخواه در منزل مشترک زندگی کرده و در تمکین شوهرش باشد دلیلی نیز بر وجود مانع مشروع یا عذر موجه و یا مظنه خوف ضرر اقامه نشده است و یک فقره محکومیت زوج به اتهام ایراد صدمه عمدی بدنی دلیل بر وجود مظنه خوف ضرر نیست از طرفی اثر حکم تمکین نسبت به آتیه و بعد از اجراست و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست و اجرای آن منوط به فراهم شدن زمینه تمکین اعم از مسکن متناسب با شیون زوجه و اثاث البیت متعارف از سوی زوج می باشد. با لحاظ مراتب مذکور و با توجه به مندرجات پرونده و لایحه اعتراضی و دفاعی و توضیحات طرفین و قابل احراز نبودن مظنه خوف ضرر دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر نشده و مخالف با موازین شرعی است لذا با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه مذکور با استناد به مواد 1102 تا 1105 و 1108 و 1114 قانون مدنی حکم بر الزام زوجه موصوف به بازگشت به منزل مشترک و تمکین از شوهرش صادر می ‬گردد. در صورت امتناع ناشزه محسوب و از تاریخ امتناع استحقاق نفقه را نخواهد داشت. رای قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
بیگدلی – موسوی

قاضی:
موسوی , محرمعلی بیگدلی , صادقی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 1115 - اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن می تواند مسکن علیحده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه ی ضرر مزبور محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده ی شوهر خواهد بود.

مشاهده ماده 1115 قانون مدنی

ماده 358 - چنانچه دادگاه تجدیدنظر ادعای تجدیدنظرخواه را موجه تشخیص دهد رای دادگاه بدوی را نقض و رای مقتضی صادر می نماید. در غیر این صورت با رد درخواست و تایید رای پرونده را به دادگاه بدوی اعاده خواهد کرد.

مشاهده ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM