رای قضایی شماره 9309970222000718

رای قضایی شماره 9309970222000718

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970222000718


شماره دادنامه قطعی:
9309970222000718

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/06/15

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
امارات قضایی در اثبات شرب خمر

پیام رای:
به صرف گزارش مرجع انتظامی و گزارش پزشکی قانونی بزه شرب خمر اثبات نمی شود.

رای دادگاه بدوی
در خصوص اتهام آقای الف.الف. فرزند م. - 35 ساله - اهل و مقیم تهران - آزاد با قرار قبولی کفالت - دایر بر شرب خمر؛ با امعان نظر به گزارش مرجع انتظامی و توجها به گواهی پزشکی قانونی و خاصه شهادت شهود در نحوه حرکات متهم و نظر به عدم دفاع موجه نامبرده دادگاه بزه انتسابی را محرز و مسلم تشخیص و مستندا به مواد 174 - 217 - 219 - 264 - 265 - 266 قانون مجازات اسلامی 1392 نامبرده را به تحمل هشتاد ضربه شلاق حدی با رعایت مقررات مربوطه در زمان اجرای حکم محکوم و اعلام می دارد. و اما در باب اتهام دیگر متهم به تهدید آقای ق.س. (مامور نیروی انتظامی) با امعان نظر به جامع اوراق و محتویات پرونده و نحوه اظهارات طرفین و انکار متهم در جلسه دادرسی دادگاه به دلیل عدم کفایت ادله بزه انتسابی را محرز ندانسته و مستندا به اصل 37 قانون اساسی و بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم بر برایت نامبرده صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و حداکثر ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه اول دادگاه عمومی جزایی بخش رودبار قصران ـ مهرطلب

رای دادگاه تجدیدنظر استان
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای الف.الف. فرزند م. با وکالت آقای ه.ع. نسبت به دادنامه شماره 0097-930 مورخ 31/01/93 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی جزایی بخش روردبار قصران که به موجب آن نامبرده به اتهام شرب خمر موضوع گزارش مرجع انتظامی به تحمل هشتاد ضربه شلاق حدی محکوم شده است؛ دادگاه با بررسی و مداقه مستندات پرونده و با عنایت به انکار و تکذیب شدید مشارالیه در کلیه مراحل تحقیق و بازجویی و دادرسی و قطع نظر از صدور گواهی پزشکی قانونی دایر بر وجود الکل در خون وی و نظر به این که طرح دعوی و کشف و اعلان موضوع در مرجع انتظامی واقع شده است و نهایتا سایر قراین و شواهد موجود و هم چنین شخصیت اجتماعی محکوم علیه که نتیجتا برای دادگاه ایجاد شبهه در توجه و انتساب بزه مذکور به تجدیدنظرخواه حادث می نماید. لذا بنابه مراتب فوق و به استناد به ماده 120 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و بهره گرفتن از قاعده فقهی (درء) (ادرء الحدود بالشبهات) اعتراض را وارد دانسته و مستندا به شق 4 بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری با نقض دادنامه معترض عنه و با وحدت ملاک از اصل 37 قانون اساسی حکم بر برایت تجدیدنظرخواه صادر و اعلام می نماید. رای صادره قطعی است.
مستشاران دادگاه شعبه 20 تجدیدنظر استان تهران
آروین ـ شفیعی

قاضی:
داریوش مهرطلب , رضا آروین , شفیعی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 174 ـ شهادت عبارت از اخبار شخصی غیر از طرفین دعوی به وقوع یا عدم وقوع جرم توسط متهم یا هر امر دیگری نزد مقام قضایی است.

مشاهده ماده 174 قانون مجازات اسلامی

ماده 217 ـ در جرایم موجب حد مرتکب در صورتی مسوول است که علاوه بر داشتن علم قصد و شرایط مسوولیت کیفری به حرمت شرعی رفتار ارتکابی نیز آگاه باشد.

مشاهده ماده 217 قانون مجازات اسلامی

ماده 219 ـ دادگاه نمی تواند کیفیت نوع و میزان حدود شرعی را تغییر یا مجازات را تقلیل دهد یا تبدیل یا ساقط نماید. این مجازات ها تنها از طریق توبه و عفو به کیفیت مقرر در این قانون قابل سقوط تقلیل یا تبدیل است.

مشاهده ماده 219 قانون مجازات اسلامی

ماده 264 ـ مصرف مسکر از قبیل خوردن تزریق و تدخین آن کم باشد یا زیاد جامد باشد یا مایع مست کند یا نکند خالص باشد یا مخلوط به گونه ای که آن را از مسکر بودن خارج نکند موجب حد است. تبصره ـ خوردن فقاع (آب جو مسکر) موجب حد است هر چند مستی نیاورد.

مشاهده ماده 264 قانون مجازات اسلامی

ماده 265 ـ حد مصرف مسکر هشتاد ضربه شلاق است.

مشاهده ماده 265 قانون مجازات اسلامی

ماده 266 ـ غیرمسلمان تنها در صورت تظاهر به مصرف مسکر محکوم به حد می شود. تبصره ـ اگر مصرف مسکر توسط غیرمسلمان علنی نباشد لکن مرتکب در حال مستی در معابر یا اماکن عمومی ظاهر شود به مجازات مقرر برای تظاهر به عمل حرام محکوم می گردد.

مشاهده ماده 266 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM