رای قضایی شماره 9309970221800668

رای قضایی شماره 9309970221800668

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970221800668


شماره دادنامه قطعی:
9309970221800668

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/05/27

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
مالی بودن دعوای اعتراض به رای کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری

پیام رای:
دعوای اعتراض به رای کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری دعوای مالی محسوب می شود و هزینه دادرسی برابر ارزش منطقه ای باید ابطال شود

رای دادگاه بدوی
در خصوص دعوای آقایان 1 - الف.ی. 2 - ح.ژ. به وکالت از خانم م.ض. به طرفیت 1- س. 2 - اداره کل راه و شهرسازی تهران به خواسته صدور حکم به ابطال اسناد رسمی مالکیت پلاک های ثبتی 3717737178 3717937180 3718137182 3713437143 و 37144 فروعات از 138 اصلی بخش 12 تهران با احتساب کلیه خسارات دادرسی با توجه به دادخواست تقدیمی اظهارات وکلای خواهان به شرح متن دادخواست و صورت جلسه تنظیمی مدارک و مستندات ابرازی ازجمله تصویر اسناد مالکیت و نظر به سایر اوراق و محتویات پرونده با عنایت به اینکه خواندگان دفاع قابل قبول و محکمه پسندی در قبال دعوای خواهان به عمل نیاورده اند و از طرفی حسب دادنامه شماره 9100540 - 30/7/91 صادره از شعبه 150 دادگاه حقوقی تهران که طی دادنامه شماره 9101553 - 23/11/91 صادره از شعبه 150 دادگاه حقوقی تهران که طی دادنامه شماره 9101553 - 23/11/91 صادره از شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به قطعیت رسیده است نظر به کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری به شماره 55/3 ک 77 در رابطه با پلاک های ثبتی موصف ابطال گردیده است بنابراین دادگاه دعوای خواهان را وارد و ثابت تشخیص داده و به استناد مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی1257 و 1258 قانون مدنی و ماده 12 قانون زمین شهری حکم به ابطال اسناد رسمی مالکیت املاک موضوع خواسته و محکومیت خواندگان به پرداخت مبلغ یک میلیون و صد و شصت و پنج هزار ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت حق الوکاله وکیل بر اساس تعرفه قانونی در حق خواهان صادر می نماید رای صادره حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه 155 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ نمازی

رای دادگاه تجدیدنظر استان
آن قسمت از دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 9309970232000231 مورخ 26/3/1393 صادره از شعبه 155 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر ابطال اسناد رسمی انتقال نسبت به پلاک های ثبتی 37177- 37178- 37179- 37180- 37181- 37182- 37134- 37143- 37144 فرعی از 138 اصلی واقع در بخش 12 تهران اشعار داشته و مورد تجدیدنظرخواهی اداره کل راه و شهرسازی استان تهران واقع شده است مآلا موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی باشد زیرا که اولا مراتب مالکیت تجدیدنظر خوانده نسبت به پلاک های ثبتی مختلف فیه قبل از اعلام نظریه کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری به شماره 3155 ک 73 و انتقال آن بنام اداره کل مسکن و شهرسازی و سپس س. به دلالت فتوکپی مصدق اسناد مالکیت رسمی منضم به پرونده مفروغ عنه می باشد. ثانیا مبنای انتقال مالکیت رسمی پلاک های مبحوث عنه به تجدیدنظرخواه و سپس س. نظریه کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری به شماره 3155 ک 73 بوده که نظریه مذکور به موجب دادنامه های صادره از ناحیه شعبه 150 دادگاه عمومی حقوقی تهران به شماره 9109970231500540 مورخ 30/7/1391 و 9109970221801553 مورخ 23/11/1391 شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ابطال گردیده است و با ابطال نظریه مذکور اسناد انتقال صورت گرفته نیز محکوم به بطلان می باشد. ثالثا ایراد تجدیدنظرخواه مبنی بر عدم پرداخت هزینه دادرسی به طور کامل وارد نمی باشد زیرا که بنا بر تصریح شق اخیر قسمت ج بند 12 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین در دعاوی مالی غیرمنقول هزینه دادرسی بر اساس ارزش منطقه ای ملک محاسبه که در مانحن فیه نیز بدین گونه عمل شده و هزینه دادرسی بر اساس فرم ارزشیابی منطقه ای اخذشده است ازاین رو دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی مستندا به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی این قسمت از دادنامه معترض عنه را تایید و استوار می نماید لیکن آن قسمت از دادنامه تجدیدنظر خواسته که بر محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل اشعار دارد مخالف قانون و مقررات موضوعه بوده و مستوجب نقض آن می باشد زیرا که اقدام صورت گرفته از ناحیه تجدیدنظرخواه مبنی بر اعلام نظریه کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری و متعاقب آن تنظیم سند رسمی انتقال پلاک های ثبتی مبحوث عنه در راستای تکالیف و اعمال حاکمیت دولت بوده است و در این مورد در صورت بروز هرگونه خسارات از ناحیه دولت از پرداخت هزینه دادرسی و خسارت مبرا می باشد و از سوی دیگر به موجب تصریح ماده 10 قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن دولت از پرداخت هزینه دادرسی معاف بوده و ایضا تکلیفی در جهت پرداخت هزینه دادرسی معموله در رابطه با اشخاصی که در راستای قانون زمین شهری مبادرت به طرح دعوی می نماید ندارد ازاین رو دادگاه با قبول لایحه اعتراضیه و با استناد به قسمت اول از ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه معترض عنه در این قسمت حکم بر بطلان دعوی خواهان نخستین را صادر و اعلام می نماید. رای صادره حضوری و قطعی است.
رییس شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
امانی شلمزاری ـ کریمی

قاضی:
عزت اله امانی شلمزاری , کریمی , رضا نمازی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 515 - خواهان حق دارد ضمن تقدیم دادخواست یا در اثنای دادرسی و یا به طور مستقل جبران خسارات ناشی از دادرسی یا تاخیر انجام تعهد یا عدم انجام آن را که به علت تقصیر خوانده نسبت به اداء حق یا امتناع از آن به وی وارد شده یا خواهد شد همچنین اجرت المثل را به لحاظ عدم تسلیم خواسته یا تاخیر تسلیم آن از باب اتلاف و تسبیب از خوانده مطالبه نماید. خوانده نیز می تواند خسارتی را که عمدا از طرف خواهان با علم به غیر محق بودن در دادرسی به او وارد شده از خواهان مطالبه نماید. دادگاه در موارد یادشده میزان خسارت را پس از رسیدگی معین کرده و ضمن حکم راجع به اصل دعوا یا به موجب حکم جداگانه محکوم علیه را به تادیه خسارت ملزم خواهد نمود. در صورتی که قرارداد خاصی راجع به خسارت بین طرفین منعقد شده باشد برابر قرارداد رفتار خواهد شد. تبصره 1 - در غیر مواردی که دعوای مطالبه خسارت مستقلا یا بعد از ختم دادرسی مطرح شود مطالبه خسارتهای موضوع این ماده مستلزم تقدیم دادخواست نیست. تبصره 2 - خسارت ناشی از عدم النفع قابل مطالبه نیست و خسارت تاخیر تادیه در موارد قانونی قابل مطالبه می باشد.

مشاهده ماده 515 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 519 - خسارات دادرسی عبارتست از هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل و هزینه های دیگری که به طور مستقیم مربوط به دادرسی و برای اثبات دعوا یا دفاع لازم بوده است از قبیل حق الزحمه کارشناسی و هزینه تحقیقات محلی.

مشاهده ماده 519 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 358 - چنانچه دادگاه تجدیدنظر ادعای تجدیدنظرخواه را موجه تشخیص دهد رای دادگاه بدوی را نقض و رای مقتضی صادر می نماید. در غیر این صورت با رد درخواست و تایید رای پرونده را به دادگاه بدوی اعاده خواهد کرد.

مشاهده ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 12 ـ تشخیص عمران و احیاء و تاسیسات متناسب و تعیین نوع زمین دایر و تمیز بایر از موات به عهده وزارت مسکن و شهرسازی است این تشخیص قابل اعتراض در دادگاه صالحه می باشد. تبصره 1 ـ دادگاه نسبت به اعتراض خارج از نوبت و بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی رسیدگی کرده و حکم لازم خواهد داد اعتراض به تشخیص وزارت مسکن و شهرسازی در دادگاه مانع از اجرای مواد این قانون نمی گردد. تبصره 2 ـ ملاک تشخیص مرجع مقرر در ماده 12 در موقع معاینه محل در مورد نوع زمین هایی که از تاریخ 1357.11.22 وسیله دولت یا ارگانها و نهادها و کمیته ها و دفاتر خانه سازی احداث اعیانی یا واگذار شده بدون در نظر گرفتن اعیانی های مذکور خواهد بود.

مشاهده ماده 12 قانون زمین شهری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM