تجدیدنظرخواهی ر.ز. و ع.ص. نسبت به دادنامه شماره 1770-18/12/92 صادره از شعبه 31 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوای تجدیدنظرخواهان با خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف یک دستگاه آپارتمان مسکونی جزء پلاک ثبتی شماره 4/908 بخش 7 تهران مربوط به مقطع زمانی 22/12/90 لغایت 1/7/91 برای تجدیدنظرخواه ردیف نخست و از 1/7/91 لغایت صدور حکم برای تجدیدنظرخواه ردیف دوم موردپذیرش دادگاه قرار نگرفته و مردود اعلام شده وارد و محمول بر صحت بوده و بر استدلال و استنباط محکمه بدوی خدشه و اشکال قانونی وارد است. زیرا به موجب مقررات ماده 337
قانون مدنی هرگاه کسی برحسب اذن صریح یا ضمنی از مال غیر استیفاء منفعت کند صاحب مال مستحق اجرت المثل خواهد بود مگر اینکه معلوم شود اذن در انتفاع مجانی بوده که در مانحن فیه خوانده دعوا به شرح لایحه شماره 692-31/3/93 اقرار به تصرف خود و فقد مالکیت خویش نموده که برای مالک ایجاد حق در مطالبه اجرت المثل می نماید مگر اینکه ثابت شود مال مذکور به صورت مجانی در اختیار خوانده قرارگرفته. درنتیجه دعوای خواهان ها به نحو صحیح طرح و اقامه شده و برای تعلق اجرت المثل ایام تصرف ضرورتی به احراز عنصر عدوان وجود نداشته و استدلال محکمه مغایر ماده 337
قانون مدنی می باشد. لذا چون دادگاه بدون ورود در ماهیت و به صورت شکلی انشاء رای کرده رای تجدیدنظر خواسته قرار تلقی شده دادگاه مستندا به ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی با نقض قرار مذکور پرونده را برای ادامه رسیدگی در ماهیت عودت می دهد. رای صادره قطعی است.
رییس شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
امی ـ ترابی