تجدیدنظرخواهی خانم م.ح. به طرفیت آقایان ح. و ن. شهرت هردو م. نسبت به دادنامه شماره 1035 مورخ 13/10/91 صادره از شعبه 11 دادگاه عمومی حقوقی تهران مبنی بر صدور حکم بر محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 000/000/246 ریال بابت اجرت المثل تصرف تجدیدنظرخواه دریک واحد مسکونی موضوع
قرارداد عادی
اجاره از تاریخ 12/11/90 لغایت 11/7/91 به علاوه پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله به تجدیدنظر خواندگان و خانم م.م. تا مبلغ 000/000/228 ریال وارد نبوده و به نحوی نیست که موجب خلل و خدشه به اساس رای و نقض آن شود زیرا آنچه مسلم است
مورد اجاره در اجرای
دستور تخلیه صادره از قاضی شورای حل اختلاف و به موجب صورت جلسه مورخ 25/6/91 تخلیه شده و عدم استرداد ودیعه موضوع بند 2-4
قرارداد به مبلغ 000/000/260 ریال به مستاجر (تجدیدنظرخواه) تعهد نامبرده به
تخلیه مورد اجاره در موعد مقرر وفق بند 4 توضیحات
قرارداد را ساقط نکرده و از طرفی دلیل اثباتی بر
تخلیه مورد اجاره در تاریخ 12/5/90 همزمان با انقضاء
مدت اجاره از ناحیه تجدیدنظرخواه ارایه نشده همچنین ادعای بطلان
قرارداد اجاره نیز مستلزم طرح این دعوی با رعایت تشریفات آیین دادرسی مدنی از ناحیه تجدیدنظرخواه بوده و طرح این ادعا در مقام دفاع قابلیت استماع نداشته با توجه به اینکه دادنامه تجدیدنظر خواسته وفق دلایل و مستندات مذکور و بر مبنای مقررات قانونی صادرشده و از حیث مبانی استنباط و نحوه استدلال و رعایت تشریفات دادرسی فاقد اشکال قانونی بوده لذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد بخش آخر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تا مبلغ 000/000/228 ریال به انضمام پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل نسبت به سهم تجدیدنظر خواندگان تایید می نماید زاید بر این مبلغ با توجه به مراتب یادشده و اینکه
مورد اجاره در تاریخ 25/6/91 تخلیه و تحویل موجرین گردیده بنابراین ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی به استناد صدر ماده 358 همان قانون دادنامه تجدیدنظر خواسته مازاد بر مبلغ اخیرالذکر را صرفا نسبت به سهم تجدیدنظر خواندگان نقض نموده و حکم به بطلان دعوی نخستین خواهان ها مازاد بر مبلغ 000/000/228 ریال صادر و اعلام می گردد این رای قطعی است.
رییس شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
فارسیجانی ـ اقتصادی