رای قضایی شماره 9309970909000094

رای قضایی شماره 9309970909000094

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970909000094


شماره دادنامه قطعی:
9309970909000094

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/02/30

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
مرجع قضایی صالح برای تخفیف مجازات به استناد قانون لاحق

پیام رای:
مرجع صالح برای تخفیف مجازات به استناد قانون لاحق دادگاه صادرکننده حکم قطعی است ولو این که به موجب قانون لاحق مرجع سابق صادر کننده حکم دیگر صلاحیت رسیدگی به آن اتهام را به صورت ابتدایی نداشته باشد.

رای خلاصه جریان پرونده
به دلالت اوراق پرونده آقای م.خ. فرزند ع. به اتهام نگه داری سه کیلوگرم موادمخدر از نوع شیشه و فروش چهارصد و بیست و پنج گرم شیشه و فروش 22 گرم حشیش و نگه داری هفتصد و سی گرم حشیش دیگر و قاچاق ششصد و سی گرم مواد مخدر از نوع شیشه به صورت بلع و انباری به کشور مالزی و نگه داری یک قبضه اسلحه شکاری دولول غیرمجاز و اعتیاد و نگه داری آلات استعمال مواد مخدر تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان نقده واقع پرونده به شعبه دوم دادیاری دادسرای اشنویه ارجاع نهایتا پس از یک سری تحقیقات و اقدامات قرار مجرمیت در تاریخ 24/1/90 صادر (صفحه 131) و کیفرخواست جداگانه صادر و پرونده به دادگاه ارسال به شعبه دوم دادگاه ارجاع به شماره بایگانی شعبه 900226 ثبت سپس دادگاه یاد شده طی دادنامه شماره 9009974421200500-18/5/1390 در خصوص اتهام آقای م.خ. فرزند ع. اهل و مقیم روستای.. . نقده دایر بر نگه داری یک قبضه اسلحه شکاری دولول غیرمجاز ضمن احراز بزهکاری متهم مستندا به تبصره 2 ماده 3 و ماده 2 ناظر به بند 2 ماده 1 قانون تشدید مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و قاچاقچیان مسلح علاوه بر ضبط اسلحه مکشوفه با احتساب بازداشت قبلی وی را به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم و رای را قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی اعلام نموده است (صفحه 73). پرونده به اجرای احکام دادسرا ارسال و دادیار شعبه اجرای احکام ویژه انقلاب ارومیه در تاریخ 19/11/92 با تحت نظر قرار دادن پرونده کلاسه 901679/9/ج اعلام نموده است: آقای م.خ. فرزند ع. به اتهام نگه داری یک قبضه سلاح شکاری دولول به طور غیرمجاز به استناد تبصره 2 ماده 3 و ماده 2 ناظر به بند 2 ماده 1 قانون تشدید مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و قاچاقچیان مسلح به تحمل یک سال حبس محکوم و قطعیت یافته است نظر به این که برابر بند الف ماده 10 قانون موخرالتصویب مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح غیرمجاز مصوب شهریور 90 که حاکم به موضوع پرونده است مجازات قانونی بزه مذکور نود و یک روز تا شش ماه حبس یا جزای نقدی از ده میلیون تا بیست میلیون ریال جزای نقدی است که اخف از مجازات قانونی به شرح قانون قبلی است لذا در اجرای تکلیف قانونی مقرر در بند ب ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب 92 مقرر می دارد دفتر پرونده با برگ شماری به دادگاه محترم صادرکننده رای ارسال شود (صفحه 87). پرونده به شعبه دوم دادگاه ارسال و در تاریخ 26/11/92 دادگاه تشکیل جلسه در وقت فوق العاده داده و در خصوص درخواست اجرای احکام کیفری دادسرای انقلاب و اسلامی به شرح صورت مجلس صفحه 87 طی دادنامه شماره 9209974421201422-26/11/92 بنا به استدلال زیر قرار عدم صلاحیت به شایستگی رسیدگی دادگاه عمومی جزایی ارومیه صادر نموده است: «... صرف نظر از صحت و سقم قضیه نظر به این که ماده 45 قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب 29/12/1312 که مقصود از قاچاق اسلحه را وارد کردن به مملکت و یا صادر کردن آن یا خرید و فروش و یا حمل و نقل و یا مخفی کردن نگه داشتن آن در داخل مملکت عنوان کرده بود طبق ماده 21 قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز مصوب 7/6/90 لغو گردیده و در ماده یک قانون قاچاق سلاح و مهمات اقلام تحت کنترل وارد کردن آن ها به کشور و خارج کردن آن از کشور به طور غیرمجاز تعریف شده است فلذا با توجه به رای وحدت رویه شماره 727-29/9/91 هییت عمومی دیوان عالی کشور که خرید و فروش و حمل و نقل و مخفی کردن و نگه داری سلاح و مهمات اقلام و مواد تحت کنترل غیرمجاز از شمول عنوان قاچاق خارج می باشد فلذا این دادگاه استناد به مواد 5 و 32 و 33 از قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب و رای وحدت رویه فوق الذکر قرار عدم صلاحیت این مرجع را به صلاحیت رسیدگی در محاکم عمومی صادر و اعلام می نماید.»; رای صاره را قابل تجدیدنظر در شعبه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی اعلام کرده است (صفحه 90). پرونده به اجرای احکام اعاده شده اجرای احکام کیفری نیز پرونده را به محاکم جزایی ارومیه ارسال داشته که به شعبه 110 دادگاه عمومی جزایی ارومیه ارسال و به کلاسه 921326 ثبت شعبه مذکور در وقت فوق العاده به تاریخ 20/12/1392 تشکیل جلسه داده و پرونده جهت اعمال مقررات ماده 10 قانون مجازات اسلامی که به دادگاه ارسال شده به شرح ذیل به موجب دادنامه شماره 3000067-23/1/93 رای صادر و از خود نفی صلاحیت نموده است. استدلال شعبه 110 دادگاه عمومی جزایی به شرح ذیل است: «در خصوص درخواست اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه مبنی بر اعمال مقررات ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و به لحاظ خفیف بودن مجازات قانون اخیرالتصویب مجازات اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز (مصوب 1390) نظر به این که اعمال مقررات ماده 10 قانون مجازات اسلامی قاعده ای استثنایی و منحصر به مورد خاص مطرح در قانون اشعاری است و تغییر و یا تبدیل مجازات مقرر در دادنامه قطعی بدون نقض دادنامه صادره در صورت حصول شرایط قانونی صرفا به دادگاه صادرکننده رای قطعی اختصاص یافته و بنابر قاعده اذن در شیء اذن در لوازم آن نیز می باشد دادگاه صادرکننده رای قطعی که در مانحن فیه شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه بوده به لحاظ صلاحیت ذاتی سابق خود در رسیدگی به ماهیت جرم انتسابی ادامه رسیدگی و اظهارنظر و اعمال مقررات ماده دهم قانون مجازات اسلامی که متفرع بر اصل صلاحیت ذاتی سابق آن دادگاه بوده کماکان صلاحیت رسیدگی و اظهارنظر در قضیه اعلامی را داشته و دادگاه های عمومی از زمان تصویب قانون اخیرالتصویب مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و رای وحدت رویه شماره 727-29/9/91 هییت عمومی دیوان عالی کشور واجد صلاحیت رسیدگی به اصل اتهامات واقع در زمان حاکمیت قانون ناظر به تعیین صلاحیت ذاتی محاکم عمومی ادامه رسیدگی به اتهام حمل و نگه داری اسلحه و مهمات گردیده و صلاحیت لاحق ایجاد شده برای دادگاه های عمومی نافی صلاحیت های ذاتی سابق محاکم انقلاب در این مورد نبوده و مستنبط از مدلول ماده 10 قانون مجازات اسلامی اخیرالتصویب خصوصا عبارت «دادگاه صادرکننده حکم قطعی»; این است که با وجود و بقاء سازمان و تشکیلات دادگاه صادرکننده رای قطعی و او با سلب بخشی از صلاحیت خود در رسیدگی به امر حادث همان دادگاه سابق صالح به رسیدگی و اظهارنظر در تخفیف مجازات (که امری استثناء بر اصل و قاعده فراغ دادرس می باشد) خواهد بود و این دادگاه به اعتبار این که در جریان دادرسی و بررسی و ارزیابی دلایل اتهامی و استنباط قضایی و تعیین مجازات مناسب قانونی و صدور حکم اصلی واقع نبوده صالح به اعمال تخفیف در مجازات سابق الصدور و تغییر دادنامه قطعی مرجع صالح دیگر نمی باشد؛ چرا که رسیدگی این دادگاه مستلزم طی تشریفات دادرسی و تجدید فرآیند مربوط به دادرسی و صدور حکم ماهوی جدیدی است که لزوما این امر نیز مستلزم رسیدگی مجدد از سوی مرجع قضایی عالی در قالب اعاده دادرسی است که در پرونده امر چنین مجوزی برای این دادگاه صادر نگردیده است. علی هذا این دادگاه بنا بر استدلال پیش گفته خود را فاقد صلاحیت در امر دخالت و تغییر در رای قطعی دادگاه صادرکننده رای تشخیص و مستندا به ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت ذاتی به اعتبار صلاحیت شعبه دوم د.را صادر و اعلام و نظر به حدوث اختلاف در صلاحیت پرونده جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع و به کلاسه 930198 ثبت گردیده است.
هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای صفرپور عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حبیبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر: «اتخاذ تصمیم مقتضی»; مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه دیوان عالی کشور
با توجه به اوراق پرونده و قرارهای عدم صلاحیت رسیدگی صادره از شعبه دوم دادگاه و شعبه 110 دادگاه عمومی جزایی ارومیه در رابطه با صلاحیت رسیدگی به پرونده مطروحه «مبنی بر اعمال مقررات ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب 1/2/1392 به لحاظ خفیف بودن مجازات قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز مصوب 7/6/1390 نسبت به ماده 45 منسوخ قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب 29/12/1312 در مورد محکوم علیه آقای م.خ. فرزند ع. به اتهام نگه داری یک قبضه سلاح شکاری دولول غیرمجاز به استناد تبصره 2 ماده 3 و ماده 2 ناظر به بند 2 ماده 1 قانون تشدید مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و قاقچیان مسلح به تحمل یک سال حبس محکوم و قطعیت یافته است.»; به توجه به استدلالی که در هر یک از دو قرار مذکور شده است و با توجه به موضوع درخواست دادیار محترم اجرای احکام کیفری ویژه دادگاه انقلاب که درخواست تخفیف مجازات برای محکوم علیه است مستندا به بند ب ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب 1/2/1392 و ماده 11 همان قانون دادگاهی که دادگاه صادرکننده رای قطعی است برای رسیدگی به پرونده مطروحه صالح خواهد بود و با اعلام صلاحیت رسیدگی مرجع مذکور جهت رسیدگی به درخواست دادیار محترم اجرای احکام ویژه دادگاه انقلاب در مورد اختلاف حاصله رفع اختلاف می نماید و مقرر است دفتر پرونده را به مرجع مربوطه ارسال دارند.
رییس شعبه 2 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
هاشمی ـ صفرپور

قاضی:
هاشمی , رضا صفرپور

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 28 - هرگاه بین دادگاههای عمومی نظامی و انقلاب در مورد صلاحیت اختلاف محقق شود همچنین در مواردی که دادگاهها اعم از عمومی نظامی و انقلاب به صلاحیت مراجع غیر قضایی از خود نفی صلاحیت کنند و یا خود را صالح بدانند پرونده برای حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال خواهد شد. رای دیوان عالی کشور در خصوص تشخیص صلاحیت لازم الاتباع می باشد.

مشاهده ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 10 ـ در مقررات و نظامات دولتی مجازات و اقدام تامینی و تربیتی باید به موجب قانونی باشد که قبل از وقوع جرم مقرر شده است و مرتکب هیچ رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل را نمیتوان به موجب قانون موخر به مجازات یا اقدامات تامینی و تربیتی محکوم کرد لکن چنانچه پس از وقوع جرم قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدام تامینی و تربیتی یا از جهاتی مساعدتر به حال مرتکب وضع شود نسبت به جرایم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی موثر است. هرگاه به موجب قانون سابق حکم قطعی لازم الاجراء صادرشده باشد به ترتیب زیر عمل می شود: الف ـ اگر رفتاری که در گذشته جرم بوده است به موجب قانون لاحق جرم شناخته نشود حکم قطعی اجراء نمی شود و اگر در جریان اجراء باشد اجرای آن موقوف می شود. در این موارد و همچنین در موردی که حکم قبلا اجراء شده است هیچ گونه اثر کیفری بر آن مترتب نیست. ب ـ اگر مجازات جرمی به موجب قانون لاحق تخفیف یابد قاضی اجرای احکام موظف است قبل از شروع به اجراء یا در حین اجراء از دادگاه صادرکننده حکم قطعی اصلاح آن را طبق قانون جدید تقاضا کند. محکوم نیز می تواند از دادگاه صادرکننده حکم تخفیف مجازات را تقاضا نماید. دادگاه صادرکننده حکم با لحاظ قانون لاحق مجازات قبلی را تخفیف میدهد. مقررات این بند در مورد اقدام تامینی و تربیتی که در مورد اطفال بزهکار اجراء می شود نیز جاری است. در این صورت ولی یا سرپرست وی نیز می تواند تخفیف اقدام تامینی و تربیتی را تقاضا نماید. تبصره ـ مقررات فوق در مورد قوانینی که برای مدت معین و یا موارد خاص وضع شده است مگر به تصریح قانون لاحق اعمال نمی شود.

مشاهده ماده 10 قانون مجازات اسلامی

ماده 5 – طبق ماده 570 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 نسخ شده است.

مشاهده ماده 5 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب

ماده 32 – تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت هر دادگاه نسبت به دعوی مطروحه با همان دادگاهی است که قانونا مکلف به رسیدگی به پرونده بوده است.

مشاهده ماده 32 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب

ماده 33 – در صورتی که دادگاه رسیدگی کننده خود را صالح به رسیدگی نداند با صدور قرار عدم صلاحیت پرونده را به دادگاه ذیصلاح ارسال می نماید چنانچه دادگاه مرجوع الیه ادعای عدم صلاحیت را نپذیرد پرونده جهت حل اختلاف توسط دادگاه مرجوع الیه به دادگاه تجدید نظر استان ارسال می شود. تبصره – در صورتی که اختلاف صلاحیت بین دادگاه های دو حوزه قضایی از دو استان باشد مرجع حل اختلاف دیوان عالی کشور خواهد بود.

مشاهده ماده 33 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب

ماده 21ـ از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون ماده (45) قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب 29/12/1312 و قانون تشدید مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و قاچاقچیان مسلح مصوب 26/11/1350 و بند (2) تبصره (2) ماده (43) قانون تاسیس سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی و اساسنامه آن مصوب 24/10/1370 لغو می گردد.

مشاهده ماده 21 قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM