رای قضایی شماره 9309970224300032

رای قضایی شماره 9309970224300032

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970224300032


شماره دادنامه قطعی:
9309970224300032

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/01/30

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
امتناع یکی از والدین از تحویل طفل مشترک

پیام رای:
امتناع یکی از والدین از تحویل طفل مشترک مصداق بزه امتناع از تحویل طفل سپرده شده نیست.

رای دادگاه بدوی
در خصوص شکایت خانم ک.ن. فرزند خ. علیه آقای ب.خ. فرزند س. دایر به ممانعت از حق ملاقات فرزند؛ دادگاه با عنایت به شکایت شاکی و مدافعات مقرون به اقرار متهم و ملاحظه متن کیفرخواست تنظیمی و اظهارات نماینده محترم دادستان و سایر قراین و امارات بزه انتسابی را محرز دانسته مستند به ماده 632 از قانون مجازات اسلامی متهم را به پرداخت سه میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت محکوم می نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان می باشد.
رییس شعبه 1141 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ احمدی

رای دادگاه تجدیدنظر استان
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ب.خ. به طرفیت خانم ک.ن. از دادنامه شماره 0804مورخ 30/07/1392 صادره از شعبه 1141 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه به اتهام ممانعت از حق ملاقات فرزند به جزای نقدی به موجب ماده 632 از قانون مجازات اسلامی 1375 شده است. از توجه به مندرجات و محتویات پرونده موضوع مطروحه در پرونده از مواد شمول ماده 632 مذکور نمی باشد و مشمول مقررات ماده 14 از قانون حمایت خانواده می باشد و موضوع مطروحه نسبت به والدین جرم نمی باشد بلکه از موارد تخلف از دستور دادگاه می باشد بنابراین اعتراض و تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص داده به استناد ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری و عمومات ماده 22 و تبصره های آن از قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب و اصلاحیه سال هشتاد و یک دادنامه معترض عنه را نقض نموده قرار منع پیگرد صادره و اعلام می گردد. رای صادره قطعی است.
رییس شعبه 43 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
دشتبانی ـ رافت

قاضی:
دشتبانی , احمدی , رافت

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 632 ـ از بین بردن تمام یا قسمتی از فک بالا موجب ارش است.

مشاهده ماده 632 قانون مجازات اسلامی

ماده 14ـ هرگاه یکی از زوجین مقیم خارج از کشور باشد دادگاه محل اقامت طرفی که در ایران اقامت دارد برای رسیدگی صالح است. اگر زوجین مقیم خارج از کشور باشند ولی یکی از آنان در ایران سکونت موقت داشته باشد دادگاه محل سکونت فرد ساکن در ایران و اگر هر دو در ایران سکونت موقت داشته باشند دادگاه محل سکونت موقت زوجه برای رسیدگی صالح است. هرگاه هیچ یک از زوجین در ایران سکونت نداشته باشند دادگاه شهرستان تهران صلاحیت رسیدگی را دارد مگر آنکه زوجین برای اقامه دعوی در محل دیگر توافق کنند.

مشاهده ماده 14 قانون حمایت از خانواده

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM