آقای ه.ش. با طرح شکایتی علیه آقایان س.ر. و ر.م. دایر به آدم ربایی و تهدید و
ضرب و جرح و لواط به عنف درخواست رسیدگی نموده. دادسرا نسبت به لواط به عنف قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری صادر کرده و نسبت به تهدید و آدم ربایی و ایراد
ضرب و جرح عمدی قرار منع تعقیب صادر کرده است. پزشکی قانونی در معاینه شاکی اثری از وقوع لواط را گزارش نکرده و نسبت به
ضرب و جرح نیز تصریح کرده است فاقد آثار ظاهری
ضرب و جرح می باشد (ص 8) و آزمایش اسید فسفاتاژ را منفی اعلام نموده است (ص 26). متهمان در تحقیقات مقدماتی در دادسرا منکر هرگونه ارتکاب خلاف شده و شکایت شاکی را تکذیب کردند با وصول پرونده به دادگاه شعبه دوم دادگاه کیفری استان ق از شاکی تحقیق نموده و به لحاظ فقدان دلیل طی دادنامه تجدیدنظرخواسته رای برایت صادر کرده است. وکیل شاکی نسبت به رای مزبور اعتراض نموده و پرونده به این شعبه دیوان عالی کشور ارجاع با قرایت گزارش آقای رزاقی و ملاحظه نظریه دادیار دادسرای دیوان عالی کشور مبنی بر: «نقض رای»; به شرح زیر اقدام به صدور رای می گردد.