در خصوص دادخواست خواهان آقای الف.ش. به طرفیت خوانده خانم ش.ب. به خواسته صدور حکم بر الزام خوانده به مراجعت به زندگی مشترک و تمکین از زوج با عنایت به متن دادخواست تقدیمی و ضمایم آن؛ نظر به اینکه به موجب رونوشت سند نکاحیه شماره ( 11905) رابطه زوجیت فیمابین طرفین محرز و مسلم است و خواهان نیز اعلام نموده که خوانده از تاریخ 1393/6/7 محل اقامت را بدون اجازه ترک نموده و حاضر به بازگشت به منزل نمی باشد و تقاضای الزام نامبرده به تمکین و بازگشت به منزل راخواستار گردیده و خوانده در پاسخ اذعان داشته باتوجه به ایراد
ضرب و جرح خواهان در منزل امنیت ندارم و دلیل خود را پرونده های کیفری به شماره های 921058 و 930625 مطرح در شعبه نهم بازپرسی دادسرای بعثت اعلام نموده که دادگاه با ملاحظه پرونده های استنادی و گواهی پزشکی قانونی که تواریخ مختلف و به فاصله های زیاد منازعه مخاطره آمیز نبوده مضافا شخص خوانده طی اظهارنامه مورخه 1393/7/3 آمادگی خود را به تمکین اعلام نموده و با توجه به اینکه منزل و اثاثیه بنا به اظهارات طرفین مهیاست و با توجه به اینکه پس از انعقاد علقه زوجیت تمکین زوجه لازم می باشد و با عنایت به اینکه اصولا زن باید در منزلی که شوهر تعیین می کند سکنی نماید و خوانده محترمه دلیل موثری بر عدم تمکین خود به دادگاه ارایه ننموده تا مصداق ماده هزار یکصد و پانزده قانون مدنی واقع گردد. بنابراین دادگاه خواسته خواهان را وارد تشخیص داده و مستندا به مواد ( 1102 -1103 – 1104 - 1114 قانون مذکور) خوانده را به مراجعت به منزل مشترک و حسن معاشرت و تمکین از زوج و خوانده را به ادای وظایف زوجیت ملزم می نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه محترم تجدیدنظر تهران می باشد.
دادرس شعبه 249 دادگاه عمومی خانواده تهران - رستم زاده