به موجب دادنامه شماره 932- 1390/11/09 شعبه 102 دادگاه جزایی.. . آقای ع. با وکالت ح. به اتهام انتقال مال غیر نسبت به هشتاد هکتار از اراضی ملی و مستندا به فقدان سوءنیت و اصل 37 قانون اساسی و ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم برایت وی صادر شده است و به موجب دادنامه شماره 846- 1391/05/28 شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان.. . حکم بدوی نقض و نامبرده با استناد به ماده یک قانون راجع به انتقال مال غیر و ناظر به ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و
کلاهبرداری و رعایت ماده 22
قانون مجازات اسلامی به تحمل دو سال و شش ماه حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی و پرداخت مبلغ هفت میلیارد ریال جزای نقدی در حق دولت و رد مال معادل وجه ماخوذه به نسبت سهم خویش محکوم و رای صادره قطعیت یافته است. ح. وکیل محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور مستندا به بند 5 و 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است. و در توضیح بیان نموده که: 1- موکل بدون سوءنیت و حتی بدون این که نقش موثری در خرید اراضی موصوف داشته باشد و صرفا نام وی در
قرارداد خریدوفروش آورده شده محکوم شده است. 2- به نظر می رسد مرز بین اراضی منابع ملی و مستثنیات قانونی پلاک.. . ثبتی ت. مشخص نیست و به نوعی تداخل پلاک وجود دارد و به همین جهت درخواست اعاده دادرسی خانم ها الف. و ح. و ز. و گ. و آقای ن. در شعبه 33 دیوان عالی کشور مورد پذیرش واقع و درنهایت تبریه شدند و مجددا درخواست مشابه آقایان ج. و ح. در همین شعبه پذیرفته شده و تبریه گردیده اند و پرونده دو نفر دیگر آقایان ع. و ح. نیز پس از پذیرش اعاده دادرسی در حال رسیدگی است. 3- دادگاه تجدیدنظر ازیک طرف به ماده 22
قانون مجازات اسلامی سابق استناد کرده و از طرف دیگر موکل را به دو سال و 6 ماه حبس محکوم نموده و کیفر غیرمتناسب داده است. 4- وقتی فروشندگان و مالکین اولیه و خریداران بعدی تبریه شده اند موجبی جهت مجازات خریداران و ایادی بعدی وجود ندارد. پرونده پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور در مورخ 1393/12/02 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید.