آقای ج.ف. به طرفیت آقایان ح.ن. و ک.ش. طرح دعوی کرده و توضیح داده است که خوانده ردیف دوم که بر اساس
سند اجاره رسمی 37341 - 8/3/46 مستاجر 11 سهم مشاع از سیزده سهم از 208 سهم شش دانگ جزء پلاک ثبتی 1456 بخش تهران بوده است
مورد اجاره را بدون اذن و اجازه مالک به خوانده ردیف دوم انتقال داده لذا درخواست تخلیه آن را به علت انتقال به غیر دارد. دادگاه صرف نظر از دفاعیات خوانده ردیف اول که اظهار نموده است از وکیل خواهان (آقای ص.الف.) اجازه داشته است با عنایت به اینکه تاریخ انتقال مورد
اجاره به غیر ( مستاجر فعلی - خوانده ردیف دوم) 16/4/78 بوده و تاریخ شروع مالکیت خواهان 17/4/78 یعنی موخر بر انتقال به غیر بوده است لذا انتقال به غیر در زمان مالکیت مالک قبلی صورت گرفته و حق تخلیه که برای مالک سابق در چنین شرایطی ایجاد می شد قابل انتقال به مالک جدید نمی باشد زیرا حق تخلیه به لحاظ انتقال به غیر برای مالک سابق ایجادشده بوده و او باوجود چنین حقی از آن استفاده نکرده و درخواست تخلیه نداشته است و خواهان نیز که پس از انتقال مورد
اجاره به غیر و تصرف وی مالک شده با اطلاع کامل از وضعیت ملک و انتقالات انجام شده آن را خریداری کرده است و بااین وجود می توان خرید ملک با این وضعیت را دلیلی بر رضایت خریدار (مالک فعلی - خواهان) نسبت به انتقال صورت گرفته تلقی نمود با توجه به مراتب به موجب مستفاد از ماده 197 قانون آیین دادرسی در امور مدنی رای بی حقی خواهان صادر و اعلام می گردد. این رای حضوری و ظرف بیست روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
دادرس شعبه 1 دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی