بر اساس محتویات پرونده تخلفاتی واصله و گردش کار رای معترض عنه آقای (ک.ن.) مستخدم رسمی در بخش مرکز پشتیبانی ستاد بنیاد مستضعفان شهرستان تهران بوده است که به دلیل غیبت غیر موجه و تمرد و سرپیچی از اوامر مافوق پس از رسیدگی به تخلفات انتسابی طی رای شماره.. . هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان (ب.) به مجازات «محرومیت از انتصاب به پست های حساس و مدیریتی در دستگاه های دولتی و دستگاه های مشمول قانون»; محکوم می-گردد و پس از اعتراض به رای مذکور این شعبه (شعبه 22 دیوان عدالت اداری) طی دادنامه شماره.. . به دلیل اینکه مجازات اداری مقید به مهلت نبوده و به صورت مطلق صادر گردیده است وفق
رای وحدت رویه شماره 1004-20/9/1386 هیات عمومی دیوان عدالت اداری رای معترض-عنه هیات بدوی مذکور را نقض می نماید. متعاقبا هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان بنیاد مذکور در مقام اطاعت از دادنامه صادره از شعبه 22 دیوان عدالت اداری این بار مبادرت به صدور رای غیر قطعی به صورت مشدد اقدام نموده و با صدور رای شماره.. . به جای اجابت مفاد دادنامه شماره.. . صادره از سوی این شعبه که در واقع صرفا به مقید نبودن مجازات محرومیت از پست های حساس و مدیریتی پرداخته بود بدون اعمال تبصره ماده 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 بدون مستندات جدید و بر خلاف مفاد ماده 23
قانون رسیدگی به تخلفات اداری مجازات بازنشستگی با تقلیل یک گروه را در نظر می گیرد و مجددا متهم پرونده تخلفاتی نسبت به رای غیر قطعی مذکور اعتراض می نماید و هیات تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان بنیاد مستضعفان با ملحوظ داشتن مفاد نامه شماره.. . هیات عالی نظارت مجازات بازنشستگی را نقض و مجازات بازخرید خدمت با پرداخت 45 روز حقوق مبنا در قبال هر سال خدمت را طی رای شماره.. . در این خصوص اعمال می-نماید. محکوم علیه مذکور متعاقبا با مراجعه به دیوان عدالت اداری به رای مزبور اعتراض به عمل آورده و شعبه 22 دیوان عدالت اداری بدون توجه به مفاد دادنامه قبلی خود طی دادنامه شماره.. . حکم به رد شکایت شاکی و در واقع تایید رای شماره.. . مبادرت می نماید. ضمنا شاکی در دادخواست دیگری از دیوان عدالت اداری خواستار الزام مرکز پشتیبانی ستاد (ب.) به اصلاح حکم کارگزینی به شماره.. . و پرداخت حقوق و مزایای معوقه گردیده بود که شعبه 22 دیوان طی دادنامه شماره.. . شکایت شاکی را وارد تشخیص و مشتکی عنه مذکور را به اجابت خواسته شاکی ملزم نموده است. شاکی مجددا با مراجعه به دیوان عدالت اداری نسبت به دادنامه شماره.. . درخواست اعاده دادرسی می نماید که با ارجاع مجدد موضوع به شعبه 22 دیوان طی دادنامه شماره.. . دادنامه سابق الصدور آن شعبه در اجرای ماده 17 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 با پذیرش درخواست اعاده دادرسی نقض می گردد و در پی آن و بالتبع رای شماره.. . صادره از هیات تجدید نظر رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان بنیاد مستضعفان نیز منقوض واقع می شود و رسیدگی به هیات هم-عرض ارجاع می شود و هیات جدید پس از گذشت قریب به دو سال از تاریخ نقض رای قبلی هیات مربوطه طی رای شماره.. . بدون تغییر در مجازات منقوض (بازخرید خدمت) و بدون هر گونه تبعیت از رای صادره از شعبه 22 دیوان همان مجازات را مجددا اعمال نموده است و متعاقبا شاکی با تقدیم دادخواست جدید به دیوان و ارجاع مجدد موضوع به شعبه 22 دستور موقت جهت جلوگیری از اجرای رای اخیرالذکر هیات رسیدگی به تخلفات اداری صادر گردیده است. با بررسی محتویات پرونده اولا ـ چون مبنای اصلی رسیدگی به تخلفات اداری منسوب به متهم پرونده تخلفاتی (آقای ک.ن.) رای اولیه هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان بنیاد به شماره.. . بوده و مجازات اعمال شده در رای مزبور«محرومیت از انتصاب به پست های حساس و مدیریتی»; بوده و نقض رای اخیرالذکر صرفا به دلیل غیر مقید بودن رای معترض عنه مزبور در دادنامه شماره.. . صادره از شعبه 22 صورت پذیرفته است. در واقع پس از نقض رای هیات بدوی مذکور در اجرای تبصره ماده 14 قانون دیوان عدالت صرفا می بایست همان مجازات با تعیین مدت اعمال می گردید. مضافا اینکه چون مجازات اخیرالذکر در اجرای ماده 10
قانون رسیدگی به تخلفات اداری قطعی بوده و هیات بدوی با استفاده از جواز قانونی مزبور مجازات قطعی مزبور رای صادر کرده است پس از اینکه رای شماره.. . هیات بدوی نقض گردیده هم عرض هیات مذکور هیات تجدید نظر رسیدگی به تخلفات اداری محسوب نمی شود و در واقع رسیدگی هیات تجدید نظر به عنوان مرجع «طولی»; ناقض صلاحیت آن هیات بوده است؛ ثانیا ـ ماده 23
قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 1372 اعمال تشدید مجازات را صرفا با مستندات و ادله جدید مجاز شناخته است. در حالی که اعمال مجازات های بازنشستگی و پس از آن بازخرید خدمت با در نظر گرفتن اینکه مجازات اولیه «محرومیت از انتصاب به پست های حساس و مدیریتی»; بوده است [و] تطابقی با ماده 23 قانون مذکور نداشته و اساسا اعمال تشدید مجازات در این خصوص فاقد جواز قانونی بوده است؛ ثالثا ـ استناد مشتکی عنه به رد شکایت شاکی بر اساس دادنامه شماره.. . صادره از این شعبه موضوعیت ندارد. زیرا دادنامه مذکور با جواز حاصله از ماده 17 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 طی دادنامه شماره.. . با پذیرش اعاده دادرسی نقض گردیده است؛ رابعا ـ رعایت تناسب در اعمال مجازات در زمره تکالیف هیات های رسیدگی به تخلفات اداری بوده و هیات های مذکور مکلف به رعایت تمامی جهات مندرج در ماده 21 آیین نامه اجرایی
قانون رسیدگی به تخلفات اداری از جمله مدافعات متهم میزان زیان وارده آثار اجتماعی و اداری تخلفات ارتکابی موقعیت و سوابق کارمند وجود یا عدم سوء نیت وی می باشند و چون رای معترض عنه نیز خالی از این توصیف است با در نظر گرفتن سایر جهات مارالذکر رای مورد اعتراض مذکور دارای قابلیت های متعدد نقض می باشد. فلذا در اجرای ماده 21
قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 1372 با رعایت مواد 13 و 14 و 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 رای معترض عنه را نقض و رسیدگی مجدد به هیات هم عرض ارجاع می شود. این رای (دیوان) قطعی و مطابق ماده 34 قانون اخیرالذکر بلافاصله پس از ابلاغ لازم الاجرا خواهد بود. ضمنا چنانچه بنیاد فاقد هیات هم عرض جدید به جز هیات-های رسیدگی کننده قبلی در این خصوص باشد هیات عالی نظارت به عنوان مرجع دارای نظارت عالیه در این راستا مامور تعیین هیات هم عرض جدید می گردد.
رییس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
عرفان ـ برومند