صرف نظر از اینکه اولا- شهرداری در واگذاری و تفکیک قطعات نقشی نداشته است ثانیا- پلاک مطروحه توسط سازمان شهرسازی در سال 1370 تملک گردیده برابر مادتین 22 و 23 آیین نامه اجرایی قانون زمین شهری سازمان تملک کننده مکلف به آماده سازی زیر بنایی و رو بنایی و سپس واگذاری قطعات به اشخاصی بوده که هیچ اقدامی انجام نداده ثالثا- قطعات در محل پیاده نگردیده و فاقد آماده سازی و خدمات عمومی آب برق گاز و غیره می باشد لذا امکان ارایه خدمات از قبیل صدور پروانه و جمع آوری زباله رفت وروب و غیره از سوی شهرداری وجود ندارد رابعا- واگذاری قطعات قبل از آماده سازی زمین ممنوع بوده و شهرداری مجاز به صدور پروانه نیست و لذا الزام به انجام خواسته خلاف مقررات بوده لازم است شاکی در این رابطه از سازمان واگذارکننده زمین اقدامات و عملیات آماده سازی را بخواهد خامسا- در هنگام صدور پروانه ساختمانی باید کوچه و خیابان بر کف قطعات محل تیرهای برق عادی و فشارقوی و لوله های آب و فاضلاب و.. . مشخص باشد تا شهرداری بتواند بر مبنای آن پروانه صادر نماید سادسا- قطعات موصوف خارج از محدوده خدمات شهری است و عملا امکان صدور پروانه (به لحاظ عدم امکان خدمات رسانی) نیست سابعا- علی فرض صدور پروانه بر اساس رای قضایی شهرداری تعهدی به ارایه خدمات ندارد چراکه برابر تبصره 4 ذیل قانون تعیین
وضعیت املاک واقع در طرح های دولتی و شهرداری ها و (ماده) 101 اصلاحی قانون شهرداری مالکین مکلف هستند نسبت به واگذاری جهت انجام عملیات آماده سازی و.. . اقدام نمایند و این تکلیف تاکنون صورت نگرفته است ثامنا- شهرداری نیازی به توسعه محدوده شهری ندارد تاسعا- به علت فاصله قطعات مطروحه تفکیکی از شهر قزوین و وجود اتوبان قزوین ـ زنجان در حد فاصل شهر و اراضی مربوطه و عدم امکان احداث پل دسترسی از سوی شهرداری بر روی اتوبان (به علت منع قانونی) عملا امکان صدور پروانه ساختمانی و ارایه خدمات عمومی میسور نیست و الزام به انجام خواسته به مثابه تکلیف مالایطاق است علی هذا در وضع فعلی خواسته غیر وارد تشخیص حکم به رد آن صادر و اعلام می گردد. رای صادره وفق ماده 65
قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری است.
رییس شعبه 30 دیوان عدالت اداری
محمدی