در خصوص تجدیدنظرخواهی م.خ. فرزند ع. با وکالت آقای م.ق. نسبت به دادنامه شماره 91099721818011775 مورخ 12/12/91 که به موجب آن و به اتهام
کلاهبرداری از طریق انتقال مال غیر به تحمل یک سال حبس و رد مال در حق تجدیدنظرخوانده و جزای نقدی در حق دولت به میزان دویست و ده میلیون ریال محکوم شده است وکیل تجدیدنظرخواه با تقدیم لایحه اعتراضیه مبسوطا به شرح موضوع پرداخته دادگاه با بررسی های به عمل آورده و مداقه جامع اوراق و مستندات پرونده و ملاحظه پاسخ استعلام از قرارگاه مسکن استان تهران و نیز پرداخت یک فقره چک تضمین معامله به مبلغ یک میلیارد ریال توسط تجدیدنظرخواه به تجدیدنظرخوانده و عدم انجام تعهدات مصرحه در ظهر مبایعه نامه شماره 332 مورخ 12/4/90 و ارسال دو فقره اظهار نامه به شماره های 91205223774 مورخ 23/7/90 و 91205223774 مورخ 14/8/90 (صفحات 91 و 92 پرونده) و ارایه فیش پرداخت تعهدات خریدار که انجام نگرفته و توسط فروشنده به حساب قرارگاه مسکن استان تهران واریز شده است (صفحه 93 پرونده) که نتیجتا کلیه اقدامات فوق به نظر تجدیدنظرخواه موید فسخ مبایعه نامه به لحاظ عدول خریدار امتیاز از شرایط ضمن عقد ظهر مبایعه نامه فی مابین داشته هر چند که می بایست این مهم یعنی فسخ و درخواست
فسخ قرارداد از طریق مراجع قضایی اقدام و پیگیری می گردید؛ لذا بنا به مراتب فوق و مفهوم و منطوق ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین به ارتشاء و اختلاس و
کلاهبرداری عنصر قانونی مستندا انشا رای دادگاه بدوی که در جرم
کلاهبرداری مجرم باید متوسل به مانور متقلبانه به قصد بردن مال غیر که از ابتدا با سوءنیت و قصد مجرمانه اقدامات خود را شروع می کند که در واقع در خصوص تجدیدنظرخواه که ابتدا چک تضمین انجام تعهدات خود تحویل خریدار می دهد سپس به جای وی بدهی های معوقه وی پرداخت می نماید و نهایتا به وی اطلاع تلفنی و برگ اظهار نامه ارسال می نماید این همه هیچ کدام معرف و محرز وجود سوءنیت و قصد مجرمانه تجدیدنظرخواه نمی باشد. لذا دادگاه با توجه به آنچه گفته شده ضمن پذیرش اعتراض تجدیدنظرخواه و مستندا به بند یک از شق ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و وحدت ملاک از اصل 37 قانون اساسی حکم برایت تجدیدنظرخواه [را] صادر و اعلام می نماید. رای صادره قطعی است.
مستشاران شعبه 20 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
رضایی ـ آروین