در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای الف. با وکالت آقای م. نسبت به دادنامه شماره 200677 مورخ 19/7/1391 شعبه 1172 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن نام برده به شرح مندرجات رای مذکور به اتهام
کلاهبرداری از طریق فروش مال غیر به تحمل یک سال حبس تعزیری و رد مال ماخوذه (حاصل فروش ملک مورد ادعای شاکی خص
وصی آقای م.خ. و پرداخت معادل آن وجه به مبلغ یک صد و چهل میلیون ریال جزای نقدی به صندوق دولت دادگاه با توجه به مفاد شکایت مطروحه و اظهارات وی و مفاد اظهارات و مدافعات تجدیدنظرخواه در مقام بازجویی از وی در مرحله بدوی ضمن ادعای اینکه صاحب امتیاز ملک مدارک خود را به او تسلیم نموده و چون بعدا با انجام معامله موافقت ننموده است معامله در آن قسمت فسخ شده است و همچنین مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی تقدیمی وسیله وکیل وی و نظر به اینکه محتویات پرونده حکایتی از وجود دلیلی که به طور قطع و یقین دلالت بر تحقق ارکان متشکله اتهام منتسب به تجدیدنظرخواه بنماید ندارد و با التفات به اصل لازم الرعایه برایت و فقد وصف جزایی موضوع شکایت مطروحه دادگاه با موجه تشخیص دادن تجدیدنظرخواهی مستندا به مدلول تبصره اول ذیل ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب و مدلول تبصره چهارم قسمت ب ذیل ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن نقض رای تجدیدنظرخواسته حکم بر برایت آقای الف.ر. از اتهام
کلاهبرداری در این پرونده صادر می نماید. این رای قطعی است
مستشاران شعبه 48 دادگاه تجدید نظر استان تهران
کریمی یزدی ـ شعبانلو