رای قضایی شماره 9109970908800894

رای قضایی شماره 9109970908800894

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9109970908800894


شماره دادنامه قطعی:
9109970908800894

تاریخ دادنامه قطعی:
1391/12/23

گروه رای:
کیفری

نوع مرجع:
شعبه دیوان عالی کشور

عنوان رای:
تجدیدنظرخواهی از جنبه خصوصی به تبع جنبه عمومی

پیام رای:
چنانچه دیه کمتر از خمس دیه کامل باشد ولی جرم جنبه عمومی داشته باشدمحکومیت به دیه نیز قابل تجدیدنظرخواهی است.

رای خلاصه جریان پرونده
شعبه 1043 دادگاه عمومی جزایی تهران طی دادنامه شماره 00569-16/5/91 آقای م.ب. را در عداد دو متهم دیگر با توجه به شکایت شاکی خصوصی نظریه کمیسیون پزشکی مدافعات بلاوجه و سایر قراین و امارات به اتهام مشارکت در قتل غیرعمدی متوفی س.م. مستندا به مواد 316 42 318 319 و.. . از قانون مجازات اسلامی با رعایت تخفیف (ماده 22) به پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس و 20 درصد دیه کامل از جهت ارش قصور در حق ورثه قانونی متوفی محکوم نموده است. شعبه 48 دادگاه تجدیدنظر استـــان تــهــران بـــه مـــوجـــب دادنامـــه شــماره 9109970224800923 مورخه 24/7/91 با توجه به اینکه میزان دیات تعیین شده در رای به قدر السهم هر یک از متهمین بیش از خمس دیه کامله نیست و قطعی می باشد قرار رد درخواست تجدیدنظر صادر و نسبت به محکومیت صادره از جنبه عمومی جرم نیز رای صادره را تایید نموده است. اینک محکوم علیه موصوف به شرح لایحه تقدیمی و ضمایم از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نموده است. متقاضی در لایحه خود اجمالا عنوان نموده با عنایت به نامه معاونت درمان دانشگاه ب. که جدیدا بعد از صدور حکم دادگاه تجدیدنظر برای رییس بیمارستان ارسال گردیده (پیوست) و سایر مدارک اینجانب در تاریخ وقوع حادثه مسیول فنی بیمارستان نبوده ام. اینجانب در اردیبهشت 1389 به سرپرستی بیمارستان ن. منصوب گردیدم که با توجه به عرف بیمارستان که رییس بیمارستان به عنوان مسیول فنی تعیین می گردیده است. بر اساس پرونده مورخه 9/3/89 اینجانب به عنوان مسیول فنی صبح بیمارستان تعیین شدم. در تاریخ آبان 89 از سمت سرپرست بیمارستان استعفاء نمودم که بعد از آن عرفا رییس جدید بیمارستان باید به عنوان مسیول فنی به معاونت درمان معرفی می گردیده که متاسفانه با اینکه چندین بار جهت تعیین مسیول فنی شفاها به رییس بیمارستان تذکر داده ام اقدامی ننمودند. تا اینکه در تاریخ 29/1/90 استعفای کتبی را از مسیولیت فنی به ایشان تقدیم کردم که در حاشیه نامه دستور تعیین مسیول فنی جدید (دکتر غ.) به معاون بیمارستان داده شده بنا بر فرم تقبل مسیولیت فنی که در شروع کار امضاء نمودم متعهد گردیده ام تا سه ماه بعد از انصراف در صورت عدم معرفی مسیول فنی جدید مسیولیت فنی را به عهده داشته باشم با توجه به عدم اقدام جهت جایگزینی مسیول فنی جدید تا تاریخ 21/3/90 اینجانب اجبارا و طبق قانون تا سه ماه بعد از انصراف بدون داشتن هیچ گونه مسیولیت و عدم امکان نظارت به صورت صوری مسیول فنی بودم. ضمنا با توجه به اینکه اعتبار پرونده مسیول فنی ساعات صبح که توسط معاونت درمان برای اینجانب صادر گردیده بود در تاریخ 5/3/90 به پایان رسیده و تمدید نگردیده بود. قانونا اینجانب تا تاریخ 5/3/90 مسیول فنی بوده ام با عنایت به نامه معاونت درمان که پایان زمان مسیولیت فنی اینجانب را 5/3/90 اعلام نموده و تاریخ وقوع حادثه که مورخ 25/5/90 بوده می بایست مسیولین واقعی مورد مواخذه قرار گیرند.. .. موضوع جهت رسیدگی به این شعبه (6) ارجاع شده است. پرونده محاکماتی مطالبه و بررسی شد.

رای شعبه دیوان عالی کشور
با توجه به محتویات پرونده و لحاظ مقررات ماده 234 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بدوی از جهت محکومیت به پرداخت دیه به تبع جنبه کیفری هم قابل تجدیدنظرخواهی بوده و می بایست در مرجع تجدیدنظر رسیدگی می شد. لذا پرونده در وضعیت فعلی قابل طرح به عنوان درخواست اعاده دادرسی آقای م.ب. نیست و به شعبه محترم 48 اعاده تا در مورد مذکور رای تکمیلی صادر نماید.
رییس شعبه 6 دیوان عالی کشور - مستشار
عروجی - احمدی

قاضی:
احمدی , رحمت الله عروجی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM