نظریه مشورتی شماره 7/92/2182

نظریه مشورتی شماره 7/92/2182

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/92/2182


شماره نظریه:
7/92/2182

شماره پرونده:
92-186/1-1419

تاریخ نظریه:
1392/11/16

استعلام

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
ماده 535 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که از متون فقهی اخذ شده است سبب مقدم در تاثیر را مورد پذیرش قرار داده است یعنی بین واضع سنگ و حفرکننده چاه کسی که سنگ را قرار داده مسوول می داند زیرا ابتداء عابر با سنگ برخورد کرده و سپس بر اثر برخورد با آن به چاه افتاده است اما با توجه به قسمت اخیر ماده 536 و ملاک ماده 531 قانون یاد شده چنانچه قاضی احراز کند که قرار دادن سنگ کوچک به قدری در وقوع حادثه ضعیف بوده که به تنهائی اثری بر آن مترتب نگردد و حافر چاه با توجه به این امر متعاقب قرار گرفتن سنگ در محل, اقدام به حفر چاه در کنار سنگ نماید و حادثه (جنایت) در اثر برخورد عابر به سنگ و سقوط وی در چاه رخ دهد در این صورت حافر چاه مسوول است نه قراردهنده سنگ. به هر تقدیر تشخیص مصداق و احراز استناد امری موضوعی و برعهده قاضی رسیدگی کننده است.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 535 ـ هرگاه دو یا چند نفر با انجام عمل غیرمجاز در وقوع جنایتی به نحو سبب و به صورت طولی دخالت داشته باشند کسی که تاثیر کار او در وقوع جنایت قبل از تاثیر سبب یا اسباب دیگر باشد ضامن است مانند آنکه یکی از آنان گودالی حفر کند و دیگری سنگی در کنار آن قرار دهد و عابری به سبب برخورد با سنگ به گودال بیفتد که در این صورت کسی که سنگ را گذاشته ضامن است مگر آنکه همه قصد ارتکاب جنایت را داشته باشند که در این صورت شرکت در جرم محسوب می شود.

مشاهده ماده 535 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM