در فرض سوال که شخصی ملک تجاری خود را در قالب عقد بیع به دیگری منتقل و ضمن عقد شرط کرده است که خریدار ظرف یک ماه از تاریخ
قرارداد ملک را افتتاح و از آن صرفا برای فعالیت خاصی استفاده کند و در غیر این صورت خریدار ماهیانه مبلغی را به عنوان
خسارت به فروشنده پرداخت کند؛ اولا شروط ضمن عقد لازم¬الوفا هستند و پس از انعقاد معامله¬ای که در آن شرط فعل قرار داده شده است برای مشروط¬له حقی ایجاد می¬شود که در اثر آن می¬تواند انجام شرط را از مشروط¬علیه بخواهد. ثانیا در شروط علم تفصیلی لازم نیست و شرط مزبور علی¬رغم این که برای مدت نامعلوم قرار داده شده است غرری محسوب نمی¬شود. زیرا همان گونه که از ماده 232
قانون مدنی استنباط می¬شود
قانون مدنی فقط رعایت سه شرط قدرت بر تسلیم مورد شرط داشتن نفع و فایده و مشروع بودن آن را برای صحت شرط لازم می¬داند و در خصوص شرایطی که رعایت آن ها در صحت معامله لازم است (مالیت داشتن معین بودن مبهم نبودن مشروعیت جهت) سکوت کرده است و سکوت در مقام بیان قرینه بر صحت این گونه شروط است. همچنین هرگاه شرط مجهول ناظر به مورد عقد نباشد مجهول بودن آن به عوضین سرایت نمی¬کند و در نتیجه شرط و همچنین عقدی که شرط ضمن آن درج شده صحیح خواهد بود. زیرا قانون شرط مجهول را به طور مطلق از شروط باطل نشمرده است. بنابراین در موضوع سوال شرط ضمن عقد مذکور در صورتی که میزان خسارتی که ماهیانه باید پرداخت شود مشخص باشد؛ صحیح و از جانب مشروط¬علیه لازم الوفاست و در صورت تخلف مشمول ضمانت اجرای مذکور در مواد 237 و 239
قانون مدنی است.