عبارت «به نفع یا ضرر کسی» در ماده 2 «قانون مجازات اعمال نفوذ بر خلاف حق و مقررات قانونی مصوب 1315» موید آن است که در تحقق جرم اعمال نفوذ وجود سه رکن ضروری است؛ نخست مامور یا مستخدم دولت (در مفهوم عام)؛ دوم کسی که از روابط خص
وصی خود با مامور و مستخدم دولت سوء استفاده می کند؛ و سوم شخصی که به نفع یا ضرر وی اعمال نفوذ می شود. لذا جرم اعمال نفوذ بر خلاف حق و مقررات قانونی توسط شخصی که خود نزد مامور دولت دارای پرونده است قابل تحقق نمی باشد؛ هر چند که رفتار ارتکابی توسط وی حسب مورد می تواند مشمول عناوین مجرمانه دیگر نظیر رشاء قرار گیرد. ماده 3 قانون مجازات اعمال نفوذ بر خلاف حق و مقررات قانونی نیز پیرو ماده 2 در مقام بیان مجازات مستخدمانی است که نفوذ اشخاص را در اقدامات خود تاثیر می دهند و لذا منصرف از شخصی است که از اعمال نفوذ یا از پذیرش نفوذ منتفع یا متضرر می شود