نظریه مشورتی شماره 7/98/1711

نظریه مشورتی شماره 7/98/1711

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/98/1711


شماره نظریه:
7/98/1711

شماره پرونده:
ح 1171-52-89

تاریخ نظریه:
1398/11/06

استعلام
1-فردی در تصادف صدماتی دیده است و پس از صدور حکم و قطعیت آن و در مرحله اجرای حکم صدمات وی افزایش یافته است حسب استعلام قاضی اجرای احکام کیفری از پزشکی قانونی این امر محرز می باشد و قاضی اجرای احکام در راستای اعمال ماده 5 قانون مسئوولیت مدنی طی شرحی و در قالب صورت مجلس پرونده را به دادگاه صادر کننده حکم قطعی دادگاه کیفری دو ارسال نموده است و قاضی محترم دادگاه کیفری دو اعلام نموده اند که تکلیفی به رسیدگی ندارند و بایستی در قالب کیفرخواست پرونده به دادگاه ارسال گردد لذا نظریه ارشادی خود در خصوص احقاق حق محکوم له را بیان نمائید. 2-فردی محکوم به تبعید به مدت 8 ماه در شهر تبعیدی شده است و علی رغم یک مرتبه اعزام وی به محل تبعید ایشان محل را ترک نموده و اساسا متواری می باشد و امکان اجرای حکم تبعید فراهم نمی باشد لذا راهکار اجرای پرونده چه می باشد./ع

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1- در فرض سوال مطروحه که در مرحله اجرای حکم محکوم له مدعی است در اثر سرایت صدمه قبلی آسیب بزرگتری به وی وارد شده است مستفاد از ماده539 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در این صورت شکایت شاکی به علت بروز عوارض بعدی قابل طرح در دادسرا بوده و دادسرا باید نسبت به رسیدگی به این موضوع (صرفا ادعای آسیب بزرگتر) با لحاظ حکم قبلی صادره رسیدگی و در صورت اقتضاء مبادرت به صدور کیفرخواست نماید. 2- مستنبط از ماده ی 24 قانون مجازات اسلامی 1392 ناظر به بند الف ماده 23 قانون مارالذکر این است که چنان چه محکوم به اقامت اجباری در محل معین طی مدت اجرای مجازات تکمیلی از طریق مبادرت به فرار اجرای مفاد حکم را رعایت ننماید به پیشنهاد قاضی اجرای احکام دادگاه صادر کننده حکم برای بار اول مدت مجازات تکمیلی مندرج در حکم را تا یک سوم افزایش می دهد و درصورت تکرار فرار بقیه مدت محکومیت را به حبس یا جزای نقدی درجه هفت یا هشت تبدیل می نماید. بدیهی است در جهت فراهم نمودن تدارک زمینه ی اجرای حکم موصوف قاضی محترم مجری حکم در اجرای تبصره ی 3 ماده ی 3 آیین نامه اجرایی راجع به نحوه اجرای مجازات های تکمیلی موضوع ماده ی 23 قانون مجازات اسلامی مصوب 1/2/1392 وتبصره 3 ماده 137 و ماده 144 آیین نامه نحوه اجرای احکام حدود و... مصوب 1398 رئیس قوه قضاییه علاوه بر دستور جلب محکوم علیه متواری می تواند از حکم مقرر در ماده ی 509 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 استفاده و دستور منع خروج او را از کشور صادر و به مراجع قانونی مربوط اعلام نماید.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 539 ـ هرگاه مجنی علیه در اثر سرایت صدمه یا صدمات غیرعمدی فوت نماید یا عضوی از اعضای او قطع شود یا آسیب بزرگتری ببیند به ترتیب ذیل دیه تعیین می شود: الف ـ در صورتی که صدمه وارده یکی باشد تنها دیه نفس یا عضو یا آسیب بزرگتر ثابت می شود. ب ـ در صورت تعدد صدمات چنانچه مرگ یا قطع عضو یا آسیب بیشتر در اثر سرایت تمام صدمات باشد تنها دیه نفس یا عضو یا آسیب بزرگتر ثابت می شود و اگر مرگ یا قطع عضو یا آسیب بزرگتر در اثر سرایت برخی از صدمات باشد دیه صدمات مسری در دیه نفس یا عضو یا آسیب بزرگتر تداخل می کند و دیه صدمات غیرمسری جداگانه محاسبه و مورد حکم واقع می شود.

مشاهده ماده 539 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM