اولا منظور از ربودن یا ربایش در ماده 621
قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) 1375 جابجایی فیزیکی اشخاص بدون میل و رضایت آن هاست به نحوی که عرفا عنوان ربودن داشته باشد؛ ثانیا طبق این ماده جرم آدم ربایی وقتی تحقق می یابد که فرد شخصا یا توسط دیگری به قصد «
مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگری به عنف یا تهدید یا حیله شخصی را برباید.» به عبارت دیگر وجود سوءنیت خاص و قصد ارتکاب جرم آدم ربایی از ارکان اصلی تحقق این بزه است و افزون بر سوءنیت عام به سوءنیت خاص نظیر قصد
مطالبه وجه یا انتقام نیازمند است. مصادیق « به هر منظور دیگر» به شرح مذکور در ماده 621 قانون پیش گفته باید پس از احراز مماثلت با مثال های ذکر شده در آن ماده باشد. بنابراین در فرض استعلام که شاکی با اخذ حکم جلب محکوم راسا نسبت به جلب اقدام نموده یا بستگان فرد معتاد بدون رضایت او معتاد را جهت ترک اعتیاد به اردوگاه منتقل می نمایند قصد مجرمانه به شرح فوق احراز نمی گردد و از مصادیق آدم ربایی نیست و به هر حال تشخیص مصداق حسب مورد بر عهده مقام قضایی رسیدگی کننده است.