دعوای اثبات نسب در صورت در قید حیات بودن پدر یا مادر یا هر دو آنها باید به طرفیت آنان مطرح شود و در صورت فوت مستفاد از ماده 232 قانون امور حسبی مصوب 1319 باید به طرفیت وراث بلافصل مطرح شود.
ماده 232- دعوی بر میت اعم از دین یا عین باید به طرفیت ورثه و یا نماینده قانونی آن ها اقامه شود هر چند ترکه در ید وارث نباشد لیکن مادامی که ترکه به دست آن ها نرسیده است مسئول اداء دیون نخواهند بود.