مستفاد از ماده 14
قانون صدور چک مصوب 1355 و اصلاحات بعدی در فرضی که صادر کننده چک به ادعای وقوع بزه
سرقت دستور عدم پرداخت وجه آن را صادر کرده چنانچه ادعای خود را ثابت ننماید و در ادعای خود دارای سوءنیت باشد در این صورت به مجازات مقرر در ماده 7 این قانون (مجازات مقرر برای بزه
صدور چک بی محل ) محکوم خواهد شد بنابراین در فرض استعلام بار اثبات ادعای تحصیل چک از طریق مجرمانه (سرقت) به عهده صادر کننده و بار اثبات سوء نیت صادر کننده در اظهار خلاف واقع (موضوع قسمت اخیر ماده ماده 14
قانون صدور چک ) به عهده
دارنده چک است.