برابر ماده 454
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی 79 طرفین می توانند منازعه و اختلاف خود را در هر مرحله ای از رسیدگی به داوری ارجاع دهند. گرچه قانون در خصوص نحوه اقدام دادگاه تجدیدنظر در صورت توافق طرفین در مرحله تجدیدنظر برای ارجاع دعوا به داوری ساکت است اما با توجه به اینکه اولا آنچه ارجاع به داوری می شود «دعوا» است نه «تجدیدنظرخواهی از رای نخستین» و ثانیا مادام که رای بدوی (ولو غیرقطعی) نقض نشده است با عنایت به ملاک ماده 103 قانون آیین دادرسی در امور مدنی امکان رسیدگی موازی و صدور رای احیانا معارض از سوی داور وجود ندارد و نقض رای دادگاه به وسیله داور نیز برخلاف موازین است دادگاه تجدیدنظر باید با نقض رای بدوی پرونده را به این دادگاه جهت ارجاع به داوری ارسال دارد؛ همانگونه که در ماده 494 قانون یاد شده در موارد ارجاع به داوری در مرحله فرجامی پرونده باید به دادگاه صادرکننده رای فرجام خواسته ارسال شود. بدیهی است در موارد ماده 494 اخیرالذکر نیز ارسال پرونده به دادگاه صادرکننده رای فرجام خواسته با توجه به اصول و مبانی فوق الذکر و به قرینه «یا مورد از موارد ارجاع به داوری تشخیص داده شود» دیوان عالی کشور رای مذکور را نقض و سپس پرونده را به دادگاه مزبور ارسال دارد.