پس از صدور و قطعیت رای الزام به انتقال رسمی ملک و اجرای حکم و انتقال سند به نمایندگی اجرای احکام حقوقی در دفترخانه اسناد رسمی و تنظیم سند انتقال منتقل الیه به اداره ثبت
اسناد و املاک مراجعه و تقاضای اخذ
سند رسمی تک برگ می نماید. به علت عدم درج مساحت در سند قدیمی و
دفتر املاک موضوع به نماینده ثبت ارجاع می گردد در این هنگام یکی از مجاورین ملک با ارسال لایحه ای مدعی مالکیت بر بخشی از ملک مذکور می گردد. اداره ثبت کتبا به مقتضی اخد سند اعلام می کند به دلیل اعتراض مجاور صدور سند متوقف و موکول به ارائه حکم قطعی از مرجع قضایی است. در پاسخ متقاضی مبنی بر اینکه نامبرده مدعی نیست و مجاور معترض باید به مرجع قضایی مراجعه و با اخذ حکم یا حداقل دستور موقت صدور سند را متوقف کند؛ به استناد تبصره سوم ماده چهارده قانون جامع حد نگار (کاداستر) بر آن اداره بر موضع خود اصرار می کند. متقاضی سند به استناد عبارت (مرجع صالح) در تبصره پیش گفته و ماده بیست و پنج قانون ثبت تقاضای ارجاع موضوع به هیات نظارت اداره ثبت را می نماید. آن هیات نیز طی رای صادره موضوع را قابل طرح ندانسته و صدور سند را مشروط به تعیین تکلیف نهایی در دادگاه میداند. حال با توجه به اینکه مجاور حتی علی رغم ارسال اظهارنامه رسمی حاضر به مراجعه به دادگستری نیست و اداره ثبت نیز بیش از یک سال است که صدور سند را متوقف نموده و مالک رسمی از استفاده و حق مالکیت خود به دلیل نداشتن
سند رسمی محروم گردیده است تقاضا می گردد نظر مشورتی آن اداره محترم را در خصوص سوالات ذیل اعلام فرمایید: الف: آیا متقاضی سند می تواند تحت عنوان رفع
مزاحمت ملکی در قالب طرح دعوای حقوقی یا شکایت کیفری اقدام نماید؟ ب: آیا
خسارت وارده به متقاضی در اثر اقدام مجاور قابل مطالعه است؟ ج: در صورت منفی بودن پاسخ به پرسش الف احقاق حق متقاضی سند در چه قالبی امکان پذیر می باشد؟