نظریه مشورتی شماره 497/96/7

نظریه مشورتی شماره 497/96/7

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 497/96/7


شماره نظریه:
497/96/7

شماره پرونده:
69-681/1-892

تاریخ نظریه:
1396/03/01

استعلام
س: در پرونده اتهامی فردی که قبلا از آزادی مشروط استفاده نموده و در مدت آزادی مشروط مجددا مرتکب تعزیر درجه شش گردیده که دادگاه صادرکننده حکم بدوی بدون توجه به این مهم که در مدت آزادی مشروط مجددا مرتکب جرم گردیده در خصوص جرم اخیر مشارالیه را محکوم پس از وصول پرونده به اجرای احکام مشخص گردیده محکوم علیه قبلا از آزادی مشروط استفاده نموده و در مدت آزادی مشروط مرتکب تعزیر درجه شش گردیده است و لذا پرونده دراجرای ماده 61 قانون مجازات اسلامی مصوب92 به دادگاه محترم صادرکننده حکم ارسال لیکن دادگاه محترم با اتخاذ تصمیم نهایی اظهار داشته با توجه به مدلول ماده مرقوم لغو حکم آزادی مشروط از سوی دادگاه صادرکننده حکم را لازم ندانسته و قید نموده اجرای احکام می¬بایست در صورت احراز شرایط مندرج در ماده61 باقی مانده محکومیت را اجرا نماید علیهذا با عنایت به مراتب فوق آیا لغو آزادی مشروط با رعایت ماده 61 قانون مجازات اسلامی مصوب 92 از وظایف دادگاه صادرکننده حکم قطعی است یا از وظایف اجرای احکام.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
طبق رای وحدت رویه شماره 731-20/8/1392 دیوان عالی کشور مقررات مربوط به پیشنهاد آزادی مشروط ناظر به اجرای احکام قطعی و لازم¬الاجراء است و اظهارنظر قانونی در خصوص مورد هم علی الاصول با دادگاه صادرکننده حکم قطعی "اعم از بدوی یا تجدیدنظر خواهد بود......"؛ بنابراین اتخاذ تصمیم در خصوص لغو آزادی مشروط در صورت تخطی محکوم بر اساس ماده 61 قانون مجازات اسلامی 1392 نیز به عهده همان دادگاه خواهد بود (دادگاه صادرکننده حکم آزادی مشروط).

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 61 ـ هرگاه محکوم در مدت آزادی مشروط بدون عذر موجه از دستورهای دادگاه تبعیت نکند برای بار اول یک تا دو سال به مدت آزادی مشروط وی افزوده می شود. در صورت تکرار یا ارتکاب یکی از جرایم عمدی موجب حد قصاص دیه یا تعزیر تا درجه هفت علاوه بر مجازات جرم جدید مدت باقیمانده محکومیت نیز به اجراء در می آید در غیر این صورت آزادی او قطعی می شود.

مشاهده ماده 61 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM