1-عبارت هزینههای اجرایی مذکور در ماده 4 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 منصرف از نیم عشر اجرایی است زیرا نیم عشر اجرایی از حقوق دولتی است که هیچ گاه محکومعلیه را نمیتوان به لحاظ عدم پرداخت آن به ویژه به درخواست محکومله که در آن (نیم عشر) ذی نفع نیست بازداشت نمود. 2- چنانچه مال معرفیشده بر اساس نظریه کارشناس تنها تکافوی بخشی از محکومبه را نماید نسبت به الباقی آن و با وجود سایر شرایط مقرر در قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394 حبس محکومعلیه امکان پذیر خواهد بود. 3-اولا: با توجه به اینکه در ماده 29 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1394 و تبصره آن واحد اجرای احکام برای این شوراها پیشبینی شده است به نظر میرسد مقصود مقنن آن است که امر اجرا به طور کلی در این شوراها به واحد مزبور سپرده شود. زیرا وجود دو قسمت اجرایی در یک مرجع به لحاظ نیاز به ملزومات و ماموران اجرایی متفاوت موجب صرف هزینه مضاعف سردرگمی ارباب رجوع و حتی اشکال در امر اجرا میشود؛ به عنوان مثال قرار تامین خواسته به این لحاظ صادر میشود که در صورت صدور حکم به نفع خواهان اجرای آن با اطمینان وسهولت اجرا شود در حالی که برابر ماده 29 یاد شده اجرای احکام مدنی بر عهده واحد اجرای احکام شوراهای حل اختلاف است چگونه ممکناست اجرای تامین خواسته در یک قسمت (دفتر شعبه صادر کننده قرار) و ادامه عملیات اجرایی پس از صدور حکم در قسمت دیگر (واحد اجرای احکام شورا) به عمل آید؟ ثانیا:ماده 29 قانون یاد شده در مقام احصاء شرح وظایف واحد اجرای احکام شورا نیست بلکه تا جایی که مربوط به امور مدنی است در مقام بیان چهار مطلب است یکی این که صدور اجرائیه بر عهده قاضی شورا است دوم آن که پس از صدور اجرائیه دستور اجرا نیز بر عهده قاضی یاد شده است و سوم آن که در امر اجرای آرای مزبور رعایت مقررات اجرای احکام مدنی لازم است و چهارم آن که امر اجراء توسط قاضی اجرای احکام شورا به عمل میآید. بنابراین با توجه به مراتب به نظر میرسد کلیه امور اجرایی شورای حل اختلاف از جمله اجرای قرار تامین خواسته و
دستور تخلیه در واحد اجرای احکام این شورا به صورت متمرکز صورت میگیرد. 4- مستفاد از تبصره یک ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 23/3/1394 این است که تعهد کفیل یا وثیقه گذار (غیر محکومعلیه) تا زمان روشن شدن وضعیت اعسار محکومعلیه بوده و در صورت رد دعوای اعسار به موجب حکم قطعی کفیل یا وثیقه گذار مکلف است نسبت به معرفی (تسلیم) محکومعلیه ظرف مدت 20 روز پس از ابلاغ واقعی اقدام نماید بنابراین هرگاه دعوای اعسارمحکومعلیه مورد پذیرش واقع و حکم به تقسیط محکومبه صادر شده است عدم پرداخت اقساط محکومبه از موارد بقای قرار تامین کیفری نمیباشد و موجب قانونی جهت استیفای محکومبه از محل وثیقه یا وجهالکفاله به لحاظ انتفای قرارهای وثیقه و کفالت وجود ندارد.